تیلاپیا تهدید جدی برای زیست‌بوم آبی کشور است
معاون محیط‌زیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط‌زیست گفت: تیلاپیا، گونه‌ای غیربومی با ریسک بالا، تهدید جدی برای ذخایر ژنتیکی و زیست‌بوم آبی کشور است.
حمید ظهرابی، با تأکید بر محدود بودن تکثیر و پرورش این گونه به چهار استان قم، یزد، خراسان جنوبی و سمنان و ضرورت رعایت الزامات قانونی، افزود: نگرانی اصلی سازمان عدم توانایی تولید کنندگان و سازمان شیلات کشور در تولید ژنتیکی تک جنس نر و احتمال خروج این گونه از محیط‌های کنترل‌شده و ورود آن به رودخانه‌ها، تالاب‌ها و مخازن سدها است.
وی گفت: تیلاپیا گونه‌ای غیربومی با قدرت سازگاری، تولیدمثل و رقابت بالا است و در صورت استقرار در محیط‌های طبیعی، ساختار جوامع آبزی، تنوع زیستی و تعادل اکولوژیک را دگرگون می‌کند. همچنین در مطالعه ارزیابی ریسک تیلاپیا در مدل AS-ISK، که توسط دانشگاه شهید بهشتی انجام شده ریسک استقرار و گسترش این گونه بسیار زیاد ارزیابی شده است.
وی تأکید کرد: موضع سازمان، مخالفت با این گونه فعالیت‌های اقتصادی نیست؛ بلکه معتقدیم تصمیم‌گیری درباره گونه‌های غیربومی باید بر مبنای ارزیابی ریسک و با لحاظ پیامدهای احتمالی آن بر تنوع زیستی و منابع آبی کشور انجام شود. ورود یک گونه مهاجم به محیط طبیعی، به‌سادگی قابل کنترل و حذف نیست و می‌تواند هزینه‌های غیرقابل جبرانی را به کشور تحمیل کند.
این مسئول در خصوص طرح موضوع پرورش ماهی تیلاپیا در کمیسیون اصل 90 مجلس و اخبار منتشره مبنی بر موافقت این کمیسیون با پرورش تیلاپیا، گفت: اولاً در جلسه اخیر کمیسیون اصل نود موضوع با حضور طرفین بررسی شد اما به توجه به مخالفت اینجانب به نمایندگی از سازمان حفاظت محیط زیست با هرگونه ایجاد و توسعه پرورش این گونه مهاجم در سایر استان‌ها، چنین تصمیمی اتخاذ نشد و مقرر شد سازمان حفاظت محیط زیست و سازمان شیلات به اتفاق و با هماهنگی ضوابطی برای پرورش تیلاپیا در چهار استان دارای مجوز تهیه کنند.
ظهرابی افزود: به‌طور کلی سازمان حفاظت محیط‌زیست قانونا موظف به همکاری و پاسخگویی به این کمیسیون است، اما باید میان جایگاه نظارتی کمیسیون و تکالیف قانونی دستگاه اجرایی تفکیک قائل شد. روشن است که تصمیمات در این گونه جلسات نمی‌تواند با نادیده گرفتن قوانین لازم‌الاجرا یا سلب مسئولیت قانونی سازمان در قبال حفاظت از تنوع زیستی و محیط‌زیست همراه شود.
وی گفت: یکی از مهم‌ترین نگرانی‌ها، احتمال ورود تیلاپیا به منابع آب شرب است. اگر این گونه از مراکز پرورش وارد رودخانه یا مخزن سد شود، کنترل آن بسیار دشوار خواهد بود. همچنین کاهش دمای آب، که یکی از عوامل محدودکننده بقای تیلاپیا است، می‌تواند در دمای 12 تا 14 درجه باعث مرگ و میر گسترده این گونه در مخازن سدها و آلودگی منابع آب شرب شود و نمونه‌هایی از این واقعه هم در جهان مشاهده وثبت شده است. بنابراین رویکرد سازمان در این زمینه، پیشگیری و مدیریت ریسک است. پیش از معرفی و پرورش هر گونه ی غیربومی، باید سناریوهای احتمالی ازجمله فرار از مزارع، ورود به شبکه رودخانه‌ای، استقرار در تالاب‌ها و مخازن سدها و پیامدهای احتمالی آن به‌صورت علمی ارزیابی شود.
وی تأکید کرد: سازمان حفاظت محیط‌زیست با اتکا به قوانین، مطالعات علمی و نتایج ارزیابی‌های ریسک، بر موضع خود مبنی بر جلوگیری از توسعه پرورش گونه غیربومی و شدیدا مهاجم تیلاپیا در کشور تأکید دارد و با توجه به ضرورت حفاظت از تنوع زیستی آبزیان و صیانت از کیفیت منابع آب، به‌ویژه منابع آب شرب، با توسعه این صنعت به دیگر استان‌های کشور مخالف است.
این مسئول گفت متأسفانه برخی از متولیان امر با ترویج اطلاعات نادرست و گمراه کننده به‌دنبال توجیه پرورش این گونه مهاجم هستند به‌عنوان مثال با تأکید بر میزان تولید تیلاپیا در کشوری نظیر مصر که تیلاپیا گونه بومی آن‌ها است از کم‌ضرر بودن این گونه سخن می‌گویند در حالی که وقتی تیلاپیای نیل بومی کشور مصر است دیگر پرورش آن در این کشور مشکلی جدی ایجاد نمی کند اما در کشوری مانند ایران که حدود 300 گونه ماهی آب‌های داخلی دارد میلیون‌ها ژن با ارزش که هر کدام ثروتی غیرقابل جایگزین هستند در معرض تهدید قرار می‌گیرد.
ظهرابی گفت: متخصصان تنوع زیستی اجازه نخواهند داد با تخریب تنوع زیستی و تهدید ذخایر ژنتیکی کشور عده ای معدود منتفع شوند.
وی گفت: وقتی 150 استاد دانشگاه از پرورش این گونه و راه یافتن آن به زیست‌بوم‌های آبی کشور ابراز نگرانی می‌کنند و انجمن علمی ماهی شناسی کشور در این خصوص خطاب به رئیس جمهور اعلام خطر می‌کند ما متولیان امر و دستگاه‌های اجرایی باید حتما با احتیاط عمل کنیم و از تصمیم‌گیری در شرایط عدم قطعیت اجتناب کنیم. سازمان حفاظت محیط زیست از پرورش گونه‌های بومی و غیر بومی و غیرمهاجم برای تولید و اشتغال استقبال می‌کند اما با پرورش گونه ای پرخطر برای تنوع زیستی و بقای گونه‌های بومی کشور موافقت ندارد.
این مسئول افزود: اخیراً سازمان شیلات کشور در اقدامی مثبت و مؤثر از پرورش آزاد ماهی دریای خزر به‌عنوان گونه پرورشی رونمایی کرد که نسبت به گونه‌های غیر بومی تولید بهتر و باکیفیت‌تری هم دارد؛ بنابراین سازمان حفاظت محیط زیست از این اتفاق خوشایند استقبال کرد و حتی صندوق ملی محیط زیست موظف به پرداخت وام و حمایت از رونق این فعالیت شد.
حمید ظهرابی، با تأکید بر محدود بودن تکثیر و پرورش این گونه به چهار استان قم، یزد، خراسان جنوبی و سمنان و ضرورت رعایت الزامات قانونی، افزود: نگرانی اصلی سازمان عدم توانایی تولید کنندگان و سازمان شیلات کشور در تولید ژنتیکی تک جنس نر و احتمال خروج این گونه از محیط‌های کنترل‌شده و ورود آن به رودخانه‌ها، تالاب‌ها و مخازن سدها است.
وی گفت: تیلاپیا گونه‌ای غیربومی با قدرت سازگاری، تولیدمثل و رقابت بالا است و در صورت استقرار در محیط‌های طبیعی، ساختار جوامع آبزی، تنوع زیستی و تعادل اکولوژیک را دگرگون می‌کند. همچنین در مطالعه ارزیابی ریسک تیلاپیا در مدل AS-ISK، که توسط دانشگاه شهید بهشتی انجام شده ریسک استقرار و گسترش این گونه بسیار زیاد ارزیابی شده است.
وی تأکید کرد: موضع سازمان، مخالفت با این گونه فعالیت‌های اقتصادی نیست؛ بلکه معتقدیم تصمیم‌گیری درباره گونه‌های غیربومی باید بر مبنای ارزیابی ریسک و با لحاظ پیامدهای احتمالی آن بر تنوع زیستی و منابع آبی کشور انجام شود. ورود یک گونه مهاجم به محیط طبیعی، به‌سادگی قابل کنترل و حذف نیست و می‌تواند هزینه‌های غیرقابل جبرانی را به کشور تحمیل کند.
این مسئول در خصوص طرح موضوع پرورش ماهی تیلاپیا در کمیسیون اصل 90 مجلس و اخبار منتشره مبنی بر موافقت این کمیسیون با پرورش تیلاپیا، گفت: اولاً در جلسه اخیر کمیسیون اصل نود موضوع با حضور طرفین بررسی شد اما به توجه به مخالفت اینجانب به نمایندگی از سازمان حفاظت محیط زیست با هرگونه ایجاد و توسعه پرورش این گونه مهاجم در سایر استان‌ها، چنین تصمیمی اتخاذ نشد و مقرر شد سازمان حفاظت محیط زیست و سازمان شیلات به اتفاق و با هماهنگی ضوابطی برای پرورش تیلاپیا در چهار استان دارای مجوز تهیه کنند.
ظهرابی افزود: به‌طور کلی سازمان حفاظت محیط‌زیست قانونا موظف به همکاری و پاسخگویی به این کمیسیون است، اما باید میان جایگاه نظارتی کمیسیون و تکالیف قانونی دستگاه اجرایی تفکیک قائل شد. روشن است که تصمیمات در این گونه جلسات نمی‌تواند با نادیده گرفتن قوانین لازم‌الاجرا یا سلب مسئولیت قانونی سازمان در قبال حفاظت از تنوع زیستی و محیط‌زیست همراه شود.
وی گفت: یکی از مهم‌ترین نگرانی‌ها، احتمال ورود تیلاپیا به منابع آب شرب است. اگر این گونه از مراکز پرورش وارد رودخانه یا مخزن سد شود، کنترل آن بسیار دشوار خواهد بود. همچنین کاهش دمای آب، که یکی از عوامل محدودکننده بقای تیلاپیا است، می‌تواند در دمای 12 تا 14 درجه باعث مرگ و میر گسترده این گونه در مخازن سدها و آلودگی منابع آب شرب شود و نمونه‌هایی از این واقعه هم در جهان مشاهده وثبت شده است. بنابراین رویکرد سازمان در این زمینه، پیشگیری و مدیریت ریسک است. پیش از معرفی و پرورش هر گونه ی غیربومی، باید سناریوهای احتمالی ازجمله فرار از مزارع، ورود به شبکه رودخانه‌ای، استقرار در تالاب‌ها و مخازن سدها و پیامدهای احتمالی آن به‌صورت علمی ارزیابی شود.
وی تأکید کرد: سازمان حفاظت محیط‌زیست با اتکا به قوانین، مطالعات علمی و نتایج ارزیابی‌های ریسک، بر موضع خود مبنی بر جلوگیری از توسعه پرورش گونه غیربومی و شدیدا مهاجم تیلاپیا در کشور تأکید دارد و با توجه به ضرورت حفاظت از تنوع زیستی آبزیان و صیانت از کیفیت منابع آب، به‌ویژه منابع آب شرب، با توسعه این صنعت به دیگر استان‌های کشور مخالف است.
این مسئول گفت متأسفانه برخی از متولیان امر با ترویج اطلاعات نادرست و گمراه کننده به‌دنبال توجیه پرورش این گونه مهاجم هستند به‌عنوان مثال با تأکید بر میزان تولید تیلاپیا در کشوری نظیر مصر که تیلاپیا گونه بومی آن‌ها است از کم‌ضرر بودن این گونه سخن می‌گویند در حالی که وقتی تیلاپیای نیل بومی کشور مصر است دیگر پرورش آن در این کشور مشکلی جدی ایجاد نمی کند اما در کشوری مانند ایران که حدود 300 گونه ماهی آب‌های داخلی دارد میلیون‌ها ژن با ارزش که هر کدام ثروتی غیرقابل جایگزین هستند در معرض تهدید قرار می‌گیرد.
ظهرابی گفت: متخصصان تنوع زیستی اجازه نخواهند داد با تخریب تنوع زیستی و تهدید ذخایر ژنتیکی کشور عده ای معدود منتفع شوند.
وی گفت: وقتی 150 استاد دانشگاه از پرورش این گونه و راه یافتن آن به زیست‌بوم‌های آبی کشور ابراز نگرانی می‌کنند و انجمن علمی ماهی شناسی کشور در این خصوص خطاب به رئیس جمهور اعلام خطر می‌کند ما متولیان امر و دستگاه‌های اجرایی باید حتما با احتیاط عمل کنیم و از تصمیم‌گیری در شرایط عدم قطعیت اجتناب کنیم. سازمان حفاظت محیط زیست از پرورش گونه‌های بومی و غیر بومی و غیرمهاجم برای تولید و اشتغال استقبال می‌کند اما با پرورش گونه ای پرخطر برای تنوع زیستی و بقای گونه‌های بومی کشور موافقت ندارد.
این مسئول افزود: اخیراً سازمان شیلات کشور در اقدامی مثبت و مؤثر از پرورش آزاد ماهی دریای خزر به‌عنوان گونه پرورشی رونمایی کرد که نسبت به گونه‌های غیر بومی تولید بهتر و باکیفیت‌تری هم دارد؛ بنابراین سازمان حفاظت محیط زیست از این اتفاق خوشایند استقبال کرد و حتی صندوق ملی محیط زیست موظف به پرداخت وام و حمایت از رونق این فعالیت شد.
ارسال
نظر
*شرایط و مقررات*
کلمه امنیتی را بصورت حروف فارسی وارد
نمایید
بعنوان مثال : پایتخت ارمنستان ؟ ایروان
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین
(فینگیلیش) خودداری نمايید.
توصیه می شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشر
شده، از مثبت یا منفی استفاده فرمایید.
با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای
نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی یابد.