متن کامل نخستین پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی به این شرح است:

بسم الله الرّحمن الرّحیم

مَا نَنسَخْ مِنْ ءَآیَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأتِ بِخَیْرٍ مِّنْهَآ اَوْ مِثْلِها.

اَلسَّلامُ‌عَلَیکَ یا داعِیَ‌اللهِ وَ رَبّانِیَّ آیاتِهِ، اَلسَّلامُ‌عَلَیکَ یا بابَ‌اللهِ وَ دَیّانَ دینِهِ، اَلسَّلامُ‌عَلیکَ یا خَلیفَةَ‌اللهِ و ناصِرَ حَقِّهِ، اَلسَّلامُ‌عَلیکَ یا حُجَّةَ‌اللهِ وَ دَلیلَ اِرادَتِه؛ اَلسَّلامُ‌عَلیکَ اَیُّهَا المُقَدَّمُ المَأمُول؛ اَلسَّلامُ‌عَلیکَ بِجَوامِعِ السَّلام؛ اَلسّلامُ‌عَلیکَ یا مَولایَ صاحِبَ الزَّمان.

در آغاز کلام باید به سرورم امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه به‌مناسبت شهادت جان‌سوز رهبر عظیم‌الشأن انقلاب، خامنه‌ای عزیز و حکیم، تسلیت عرض کنم و از آن حضرت دعای خیر برای یکایک ملت بزرگ ایران، همه مسلمین جهان، همه خدمت‌گزاران اسلام و انقلاب، ایثارگران، بازماندگان شهدای نهضت اسلامی و به‌خصوص جنگ اخیر و برای خود حقیرم، تقاضا کنم.

* تکیه زدن بر محل جلوس خمینی کبیر و خامنه‌ای شهید، کاری سخت است

قسمت دوم کلام من با ملت بزرگ ایران است. ابتدا باید وضع و موقف خود در باب رأی مجلس محترم خبرگان را مختصراً بیان کنم؛ این خادم شما سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای هم‌زمان با شما و از طریق صداوسیمای جمهوری اسلامی از نتیجه‌ی رأی مجلس محترم خبرگان مطلع شدم. برای بنده تکیه زدن بر جایی که محل جلوس دو پیشوای عظیم‌الشأن، خمینی کبیر و خامنه‌ای شهید بوده، کاری سخت است. زیرا این کرسی سابقه جلوس کسی را دارا است که بعد از بالغ‌بر 60 سال مجاهدت در راه خدا و گذشتن از انواع لذایذ و راحتی‌ها، به گوهری تابناک و چهره‌ای ممتاز نه‌فقط در عصر حاضر، بلکه در طول تاریخ حکمرانان این کشور بدل شده است. هم حیات و هم نوع مرگ او عجین با شکوه و عزتی ناشی از تکیه به حق بود.

من این توفیق را داشتم که پیکر ایشان را بعد از شهادت زیارت کنم؛ آنچه دیدم کوهی از صلابت بود و شنیدم که مشت دست سالمش را گره کرده بود. در مورد وجوه مختلف شخصیت ایشان اهل اطلاع باید مدت‌ها چیزها بگویند. در این مجال اکتفا به همین مجمل کرده، تفاصیل را واگذار به موقعیت‌های مناسب دیگری می‌کنم. این است علت سختی تکیه بر کرسی رهبری بعد از چنین کسی، تتمیم این فاصله تنها با استعانت از حضرت حق و یاری شما مردم، ممکن است.

در ادامه لازم است نکته‌ای را که ربط مستقیمی به اصل کلام بنده دارد، مورد تأکید قرار دهم. آن نکته این است که ازجمله هنرهای رهبر شهید و سَلف کبیر ایشان، وارد کردن مردم در همه عرصه‌ها و بصیرت و آگاهی دادن مستمر به ایشان و در مقام عمل تکیه بر نیروی آنان بود. ایشان این‌طور معنای حقیقی جمهور و جمهوریت را فعلیت بخشیدند و از عمق جان هم به آن معتقد بودند. اثر واضح این مطلب در این چند روزی که کشور بدون رهبر و بدون فرمانده کل قوا بود، دیده شد. بصیرت و هوشمندی ملت بزرگ ایران در واقعه اخیر و پایمردی و شجاعت و حضورش دوست را به تحسین و دشمن را به حیرت وا داشت. این شما مردم بودید که کشور را رهبری و اقتدار آن را ضمانت کردید؛ آیه‌ای که آوردم به این معنی است که هیچ آیتی از آیات الهی نیست که یا مهلتش تمام شود یا به فراموشی سپرده شود، مگر اینکه از ناحیه حضرت حق جل و علا، مثل یا برتر از آن به‌ جایش داده شود.

مناسبت استفاده از آیه شریفه مذکور این نیست که بنده در حد رهبر شهید باشم، چه رسد به اینکه بخواهم برتر از ایشان فرض شوم؛ بلکه جهت ذکر آیه مبارکه توجه دادن به نقش به‌جا و پُررنگ شما ملت عزیز است. اگر آن نعمت عظما از ما سلب شد، به‌جایش بار دیگر حضور عمارگونه ملت ایران به این نظام اعطا شد. این را بدانید اگر قدرت شما در صحنه ظاهر نشود، نه رهبری و نه هیچ‌یک از دستگاه‌های مختلف که شأن واقعی آن‌ها خدمت به مردم است، کارآیی لازم را نخواهند داشت. برای اینکه این معنا بهتر صورت تحقق پیدا کند، اولاً باید به یاد خداوند تبارک و تعالی و توکل بر حضرتشان و توسل به انوار طیبه معصومین صلوات‌الله ‌علیهم‌ اجمعین چون اکسیر اعظم و کبریت احمری نگریسته شود که تضمین‌کننده انواع گشایش‌ها و ظفر قطعی بر دشمن است. این مزیت عظیمی است که شما واجد آن و دشمنانتان فاقد آن هستند.

ثانیاً باید بر وحدت بین آحاد و اقشار ملت که معمولاً در مواقع مضیقه نمود خاصی پیدا می‌کند، خدشه‌ای وارد نشود. این امر با صرف نظر کردن از نقاط مورد اختلاف تحصیل خواهد شد.

ثالثاً باید حضور مؤثر در صحنه حفظ شود؛ چه به‌ صورتی که در این روزها و شب‌های جنگ از خود نشان دادید و چه به صورت انواع نقش‌آفرینی‌های مؤثر در عرصه‌های مختلف اجتماعی، سیاسی، تربیتی، فرهنگی و حتی امنیتی. مهم این است که نقش ِصحیح، بدون خدشه به وحدت اجتماعی به‌خوبی درک و تا حد ممکن به اجرا گذاشته شود. یکی از وظایف رهبری و بعضی مسئولین دیگر، گوشزد کردن بعضی از این نقش‌ها به آحاد یا اقشار جامعه است. ازاین‌رو اهمیت حضور در مراسم روز قدس 1447 را یادآور می‌شوم که باید عنصر دشمن‌شکنی در آن مورد توجه همگان باشد.

رابعاً از کمک و یاری به یکدیگر فروگذار نکنید. به‌حمدالله خصلت همیشگی بیشتر ایرانیان جز این نبوده و انتظار می‌رود که در این روزهای خاص که طبعاً بر بعضی از آحاد ملت سخت‌تر از بقیه می‌گذرد، این مطلب جلوه بیشتری داشته باشد. در همین مجال از دستگاه‌های خدماتی می‌خواهم که در این جهت از هرگونه یاری و اعانت به آن آحاد عزیز ملت و به ساختارهای مردمی امدادی، دریغ نکنند.

اگر این جهات مراعات شود، راه وصول شما ملت عزیز به روزهای عظمت و شکوه هموار خواهد بود؛ نزدیکترین مصداق آن می‌تواند به اذن الله، ظفر بر دشمن در جنگ فعلی باشد.

قسمت سوم کلام بنده، تشکر صمیمانه از رزمندگان شجاعمان است که در شرایطی که ملت و وطن عزیزمان به‌طور مظلومانه‌ای مورد تهاجم رئوس جبهه استکبار قرار گرفته، با ضربات کوبنده خود راه دشمن را سد و آنان را از توهم امکان تسلط بر میهن عزیز و احیاناً تجزیه آن، خارج کرده‌اند.

برادران عزیز رزمنده! خواست توده‌های مردم، ادامه دفاع مؤثر و پشیمان‌کننده است. همچنین قطعاً همچنان از اهرم مسدود کردن تنگه هرمز باید استفاده شود. در مورد گشودن جبهه‌های دیگری که دشمن در آن‌ها تجربه ناچیزی دارد و به‌شدت آسیب‌پذیر خواهد بود، مطالعاتی صورت گرفته است و فعال‌سازی آن‌ها درصورت استمرار وضع جنگی و بنا بر رعایت مصالح، صورت خواهد گرفت.

همچنین از رزمندگان جبهه مقاومت تشکر صمیمانه دارم؛ ما کشورهای جبهه مقاومت را بهترین دوستان خود می‌دانیم و امر مقاومت و جبهه مقاومت، جزئی جدائی‌ناپذیر از ارزش‌های انقلاب اسلامی است. بی‌تردید همراهی اجزای این جبهه با یکدیگر، مسیر تخلص از فتنه صهیونی را کوتاه‌تر می‌کند؛ همچنان که دیدیم یمن شجاع و مؤمن دست از دفاع از مردم مظلوم غزه برنداشت و حزب‌الله فداکار با وجود همه‌ موانع، به یاری جمهوری اسلامی آمده و مقاومت عراق هم دلیرانه همین خط را در پیش گرفته است.

در قسمت چهارم روی سخن بنده با کسانی است که در این چند روز به‌نوعی آسیب دیده‌اند. چه آنان که داغ شهادت عزیز یا عزیزانی را تجربه کرده باشند و چه کسانی که دچار مجروحیت شده باشند و چه افرادی که به خانه و کاشانه یا محل کسب و کارشان صدمه وارد شده باشد؛ در این قسمت اولاً همدردی عمیق خود را با بازماندگان شهدای والامقام اعلام می‌دارم. این براساس تجربه مشترکی است که من با این بزرگواران دارم؛ به غیر از پدرم که داغ فقدان حضرتش امری عمومی شده، همسر عزیز و باوفایم را که امیدها به ایشان داشتم و خواهر فداکارم که خود را وقف خدمت به والدینش کرده بود و عاقبت مزد خود را گرفت و همچنین طفل خردسالش را و همسر خواهر دیگرم که انسانی عالم و شریف بود را به کاروان شهدا سپرده‌ام. اما آنچه صبر بر مصائب را ممکن و حتی آسان می‌کند، توجه به وعده حتمی و قطعی الهی بر اجری پُرارج برای صابران است. بنابراین باید صبر کرد و به لطف و دستگیری حضرت حق جل و علا، امید و اعتماد داشت.

ثانیاً این اطمینان را به همگان می‌دهم که ما از انتقام خون شهدای شما صرف نظر نخواهیم کرد. انتقامی که درنظر داریم فقط مربوط به شهادت رهبر عظیم‌الشأن انقلاب نیست؛ بلکه هر عضوی از ملت که توسط دشمن شهید می‌شود، خود موضوع مستقلی برای پرونده انتقام است. البته مقدار محدودی از این انتقام تابه‌حال صورت عینی پیدا کرده است، اما تا حد کامل آن حاصل نشود، همچنان این پرونده روی بقیه پرونده‌ها خواهد بود و به‌خصوص نسبت به خون اطفال و کودکانمان حساسیت‌ بیشتری خواهیم داشت؛ بنابراین جنایتی که دشمن به‌طور عامدانه در مورد مدرسه شجره طیبه میناب و بعضی موارد مشابه مرتکب شده، شأن خاصی در این رسیدگی دارد.

ثالثاً حتماً جانبازان این حملات باید خدمات درمانی مناسبی را به‌طور رایگان دریافت کرده و از بعضی مزایای دیگر بهره‌مند شوند.

رابعاً تا جایی که وضع فعلی اجازه دهد، باید برای جبران خسارت‌های مالیِ واردآمده به امکنه و اموال شخصی اقدامات کافی، تعریف‌شده و مورد اجرا انجام شود. دو مورد اخیر به‌منزله تکلیفی لازم‌الاجرا برای مسئولین محترم است که باید آن‌ها را اجرا کرده و گزارش به بنده بدهند.

نکته‌ای که باید گوشزد کنم، این است که به هر صورت ما از دشمن غرامت خواهیم گرفت و اگر امتناع کند، به اندازه‌ای که تشخیص بدهیم، از اموالش برخواهیم داشت و اگر آن‌هم مقدور نباشد، به همان اندازه از اموالش را نابود خواهیم کرد.

قسمت پنجم کلام، خطاب به سران و رده‌های مؤثر در بعضی از کشورهای منطقه است. ما با 15 کشور همسایگی خاکی یا آبی داریم و همیشه مایل به ارتباط گرم و سازنده با همه آنان بوده‌ایم و هستیم. اما دشمن از سال‌ها قبل به‌تدریج پایگاه‌هایی اعم از نظامی و مالی را در بعضی از این کشورها احداث کرده تا تسلط خود بر منطقه را تأمین کند. در هجوم اخیر، بعضی از پایگاه‌های نظامی مورد استفاده قرار گرفت که طبعاً ما همان‌طور که هشدار صریح داده بودیم و بدون اینکه تعرضی به آن کشورها صورت دهیم، صرفاً همان پایگاه‌ها را مورد حمله قرار داده‌ایم. از این پس بازهم به‌ناچار این کار را ادامه خواهیم داد؛ گرچه همچنان معتقد به لزوم دوستی بین خود و آن همسایگانمان هستیم. این کشورها باید تکلیف خود را با متجاوزین به وطن عزیزمان و قاتلین آحاد مردم ما معلوم کنند. من توصیه می‌کنم هرچه زودتر آن پایگاه‌ها را تعطیل کنند؛ چون لابد تابه‌حال فهمیده‌اند که ادعای برقراری امنیت و صلح از سوی آمریکا، دروغی بیش نبوده است.

این امر باعث می‌شود تا با ملت‌های خودشان که عموماً از همراهی با جبهه کفر و رفتار تحقیرآمیز آن ناراضی هستند، پیوند بیشتری پیدا کرده و بر ثروت و قدرتشان افزوده شود. باز تکرار می‌کنم نظام جمهوری اسلامی بدون اینکه بخواهد سلطه و استعماری را در منطقه راه بیندازد، برای اتحاد و رابطه متقابل گرم و صمیمانه با همه همسایگان، آمادگی کامل دارد.

در قسمت ششم کلام،‍ روی سخنم با رهبر شهیدمان است. رهبرا! با رفتن خود داغ سنگینی بر قلوب همگان وارد کردید. شما همیشه مشتاق این عاقبت بودید تا بالاخره حضرت حق آن را درحال تلاوت قرآن کریم در صبحگاه روز دهم رمضان‌المبارک به شما اعطا فرمودند. مظلومیت‌های زیادی را مقتدرانه و با حلم تحمل کردید و خم به ابرو نیاوردید. بسیاری قدر واقعی شما را نشناختند و شاید مدت‌ها بگذرد تا انواع حجاب‌ها و موانع کنار رود و زوایایی از آن معلوم شود.

امیدواریم از قِبَل مقام قربی که در جوار انوار طیبه و صدیقین و شهدا و اولیا برایتان فراهم شده، بازهم به فکر پیشرفت این ملت و همه ملت‌های جبهه مقاومت بوده باشید و برای آن وساطت کنید؛ همچنان که در حیات دنیوی خود چنین بودید. ما با شما عهد می‌بندیم که برای اعتلای این پرچم که پرچم اصلی جبهه حق است و برای وصول به مقاصد مقدس جنابتان، با تمام وجود تلاش کنیم.

در قسمت هفتم از همه بزرگوارانی که بنده را مورد حمایت خود قرار داده‌اند، ازجمله مراجع عظام تقلید و شخصیت‌های مختلف فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و از آحاد مردم که در تجمعات پُرشکوهی برای ابراز بیعت مجدد با نظام حاضر شده‌اند و همچنین از مسئولین قوای ثلاثه و شورای موقت رهبری به‌خاطر حُسن تدابیر و اقدامات، تشکر می‌کنم.

امیدوارم الطاف خاصه الهیه در این ساعات و ایام پُرفیض شامل همه ملت ایران و بلکه همه مسلمین و مستضعفین عالم شود.

و درنهایت از سرورمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف تقاضا می‌کنم در این باقی‌مانده از مدت لیالی و ایام قدر و ماه مبارک رمضان از درگاه حضرت حق جل و علا، برای ملت ما غلبه قاطع بر دشمن و همچنین عزت و وسعت و عافیت و برای رفتگانشان مقامات و عافیت اخروی را طلب کنند.

والسلام علیکم و رحمه‌الله و برکاته و تحیاته

سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای