میدان امروز فرهنگ و جامعه، صحنه تقابل بنیادین دو نگاه به زن است؛ الگوی مصرفی غرب که آزادی را به «دیده‌شدن و خودنمایی» تقلیل داده، در برابر «الگوی سوم زن» که بر پایه بیانات رهبر شهید انقلاب، کرامت، عاملیت، عفاف و حضور تمدن‌ساز زن مسلمان را محور پیشرفت حقیقی قرار داده است.
مسئله زن و حجاب در جامعه امروز، نه یک مناقشه روبنایی و موضعی، بلکه میدان نبرد تاریخی و تمدنی میان دو کلان‌روایت متضاد از مفهوم انسان، آزادی و جایگاه زن است. از یک‌سو، الگوی مدرنیته غربی که امتداد ساختار استعماری است، می‌کوشد زن را صرفاً در قاب بدن، جذابیت‌های ظاهری و میزان رؤیت‌پذیری در فضای عمومی معنا کند؛ و از سوی دیگر، اندیشه اسلامی و بیانات رهبر شهید انقلاب با ترسیم «الگوی سوم زن مسلمان»، افقی نو می‌گشایند که زن را نه‌تنها از حاشیه و انفعال شرقی خارج ساخته، بلکه او را از مسلخ ابزارشدگی و شیءپنداری فرهنگ غربی نجات می‌بخشد. (نک: 16/12/1391).
*از چکمه‌های رضاخان تا تیغ سانسور باکو؛ تاریخ دوباره تکرار می‌شود!
این روزها سیاست‌های ضداسلامی دولت الهام علیف در جمهوری آذربایجان، خشم گسترده جامعه مسلمان و دین‌دار این کشور را برانگیخته است؛ جایی که حاکمیت با بخشنامه‌های دولتی و اهرم فشار، دانش‌آموزان و دانشجویان دختر محجبه را از ورود به کلاس‌های درس و دانشگاه‌ها محروم می‌کند. این سیاست سرکوب و تحمیل بی‌حجابی در باکو، یک اتفاق تصادفی نیست؛ بلکه کپی برابر اصل سیاست‌های استعمارزده‌ای است که در گذشته رضاخان با قزاق‌هایش در ایران پیش می‌برد و اکنون در لباسی شیک، با توجیه «سکولاریسم و تجدد غربی»، در همسایگی ما بازتولید می‌شود. استعمار همواره دریافته است که برای رام کردن ملت‌ها و شکستن هویت مستقل آنان، نخست باید حیا و نمادهای دینی زنان را در هم بشکند. در باکو نیز پیام حاکمیت روشن است: «اگر می‌خواهی درس بخوانی و در جامعه حضور یابی، باید چادرت را کنار بگذاری!»؛ همان پیامی که غرب برای قرن‌ها به خورد جهان داده و «حضور و پیشرفت» را به قیمت «برهنگی و دیده‌شدن» به گروگان گرفته است.
*بن‌بست شرق و غرب؛ تله‌ای که انسان را له می‌کند
در این میدان پر از دود و غبار رسانه‌ای، امام شهید مبتنی بر آموزه‌های اسلام ناب، دست روی ریشه درد گذاشته و پرده از یک دوگانه مرگبار برداشته است. رهبر شهید انقلاب با کلامی صریح، بن‌بست فکری دنیای امروز را چنین به تصویر می‌کشند: «زن در تعریف غالباً شرقی، عنصری در حاشیه و بی‌نقش در تاریخ‌سازی است و در تعریف غالباً غربی، موجودی است که جنسیتش بر انسانیتش می‌چربد و ابزار جنسی برای مردان و در خدمت سرمایه‌داری جدید است» (نک:16/12/ 1391).این یعنی زن در جهان معاصر بین دو سنگ آسیاب خرد می‌شود: یا باید در کنج خانه‌ها محبوس شود و بپذیرد که نقشی در تاریخ ندارد (نگاه تحجرآمیز)، یا باید در خیابان‌ها و رسانه‌ها به کالایی ارزان برای جلب مشتری و چرخش چرخ‌دنده‌های کارخانه‌های غربی تبدیل شود (نگاه ابتذال‌زده غربی).
*ظهور «الگوی سوم زن مسلمان» که معادلات جهان را به‌هم ریخت!
اما انقلاب اسلامی و تفکر اصیل دینی، بازی را به هم زد. زن مسلمان ایرانی از این بن‌بست تاریخی با شجاعت عبور کرد و راه سومی را گشود که تمام نظریه‌پردازان غرب را شگفت‌زده ساخت. رهبر شهید انقلاب در توصیف این شاهکار تاریخی زنان ایران می‌فرمایند: «زن مسلمان ایرانی، تاریخ جدیدی را پیش چشم زنان جهان گشود و ثابت کرد که می‌توان زن بود، محجبه و شریف بود، و در عین حال، در متن و مرکز بود» (نک: 16/12/1391). اینجا دیگر «دیده‌شدن» به قیمت از دست دادن کرامت معنایی ندارد. زن مسلمان نه ابزار التذاذ دیگران است و نه انسانی منزوی و حاشیه‌نشین. او با حفظ عفاف، چادر و متانت، در قلب میدان‌های علمی، دانشگاهی، مدیریتی، سیاسی و اجتماعی می‌درخشد و با قدرت اندیشه و اراده‌اش، تاریخ می‌سازد.امروز جنگ واقعی، جنگ میان «زن کالایی غربی» و «زن تمدن‌ساز اسلامی» است. شناخت این مرز باریک، رمز عبور جامعه از تله‌های فکری دشمن و اثبات قدرت بی‌نظیر زن عفیف در جهان مدرن امروزی است.
*سخن پایانی: شکست حتمی نقشه استعماری در برابر اراده زنان با ایمان
تاریخ بارها ثابت کرده است که زور و سرنیزه حریف هویت ریشه‌دار ملت‌ها نمی‌شود. همان‌طور که رضاخان با تمام قساوت‌ها و بخشنامه‌های اجباری‌اش نتوانست ریشه عفاف و حیا را در ایران بسوزاند و سرانجام با ننگ و شکست از صفحه روزگار محو شد، دولت آذربایجان نیز هرگز نخواهد توانست با اقدامات سلبی، اراده پولادین دختران محجبه باکو را در هم بشکند. امروز بحران‌های روانی، پوچی‌های هویتی و آسیب‌های روزافزون مدرنیته غربی، بیش از هر زمان دیگری زن امروزی را در بن‌بست قرار داده است. در این میان، تنها راه نجات و رهایی حقیقی، بازگشت به خویشتنِ خویش و پیروی از «الگوی سوم زن مسلمان» است؛ الگویی که به زن کرامت، عاملیت، آرامش و اصالت می‌بخشد و او را در اوج پاکی، به قافله‌سالار تمدن‌سازی نوین تبدیل می‌کند.
*علی باقرزاده