مدیرکل دفتر سبزی و صیفی وزارت جهاد کشاورزی گفت: در صورت تولید سیب‌زمینی مازاد بر نیاز بازار داخلی، موضوع صادرات این محصول با هماهنگی معاونت بازرگانی وزارتخانه پیگیری می‌شود.
محمد فرید سپری در جریان بازدید از مزارع سیب‌زمینی بذری و خوراکی اظهار داشت: میزان تولید و نیاز بازار داخلی سیب‌زمینی به‌صورت مستمر بررسی می‌شود و تصمیم‌گیری درباره صادرات این محصول به ارزیابی دقیق میزان تولید، محصول موجود و نیاز مصرف‌کنندگان بستگی دارد.
وی افزود: در صورت وجود محصول مازاد بر نیاز داخلی، برنامه صادرات با هماهنگی معاونت بازرگانی وزارت جهادکشاورزی در دستور کار قرار می‌گیرد تا ضمن حمایت از تولیدکنندگان، تأمین پایدار سیب‌زمینی مورد نیاز بازار داخلی نیز حفظ شود.
وی با اشاره به تولید سالانه حدود پنج میلیون و 500 هزار تن سیب‌زمینی در کشور گفت: کشت این محصول در هر چهار فصل سال انجام می‌شود و سیب‌زمینی یکی از محصولات مهم در سبد غذایی خانوارها است.
وی افزود: با توجه به اهمیت این محصول در تامین نیازهای غذایی مردم، به‌ویژه در شرایط افزایش قیمت سایر محصولات پروتئینی، رصد مستمر وضعیت تولید، بررسی ظرفیت‌های موجود و شناخت جایگاه کشور در تولید سیب‌زمینی اهمیت دارد.
این مسئول چهارمحال و بختیاری را از مناطق مهم تولید سیب‌زمینی بذری و خوراکی دانست و گفت: در این بازدید، وضعیت مزارع، محصولات برداشت‌شده، سردخانه‌ها و مراکز نگهداری سیب‌زمینی بررسی شد.
سپری وضعیت مزارع بازدیدشده را مطلوب ارزیابی کرد و افزود: شرایط آب‌وهوایی مناسب و عملکرد خوب مزارع، زمینه تولید محصول باکیفیت را فراهم کرده است.
وی ابراز امیدواری کرد: با تداوم روند مناسب تولید و برنامه‌ریزی اصولی در بخش کشاورزی، خودکفایی کشور در تولید سیب‌زمینی حفظ و نیاز بازار داخلی به این محصول تأمین شود.
سپروروش‌های نگهداری، توسعه صنایع تبدیلی و تکمیلی و تقویت مسیرهای بازاریابی می‌تواند در کاهش ضایعات و مدیریت بهتر محصول مؤثر باشد.
*تولید 9.5 میلیون تن سبزی و صیفی در برنامه زمستان و بهار
این مسئول در ادامه با اشاره به برنامه‌ریزی تولید محصولات سبزی و صیفی بر پایه ظرفیت آبی و شرایط اکولوژیک مناطق کشور اظهار داشت: برای سال زراعی 1405-1406، تولید مجموع 9.5 میلیون تن از این محصولات در برنامه فصل زمستان و بهار پیش‌بینی شده است.
سپری یادآور شد: بر اساس این برنامه، تولید محصولات فصل زمستان در سطح 113 هزار هکتار با پیش‌بینی تولید چهار میلیون و 700 هزار تن و محصولات فصل بهار در سطح 126 هزار هکتار با پیش‌بینی تولید چهار میلیون و 800 هزار تن در نظر گرفته شده است.
وی گفت: برنامه‌های تولید محصولات فصل پاییز، زمستان، بهار و تابستان پیش از آغاز هر فصل و با توجه به نیاز کشور، محدودیت منابع آب و ظرفیت‌های اکولوژیک مناطق تدوین می‌شود تا تولید متناسب با شرایط و نیاز بازار انجام گیرد.
مدیرکل دفتر سبزی و صیفی وزارت جهادکشاورزی ادامه داد: در برنامه‌ریزی تولید باید علاوه بر میزان آب مورد نیاز محصولات، ارزش اقتصادی حاصل از صادرات به ازای آب مجازی نیز بررسی شود.
سپری یادآور شد: کشور در گروه محصولات سبزی و صیفی به خودکفایی رسیده است و صادرات این محصولات باید هدفمند و به‌گونه‌ای انجام شود که به تامین نیاز داخلی لطمه نزند.
*تنظیم صادرات متناسب با نیاز بازار
وی با بیان اینکه صادرات باید متناسب با توازن ماهانه عرضه و تقاضا انجام شود، گفت: سازمان تعاون روستایی می‌تواند با ایجاد ذخایر احتیاطی، در زمان اوج برداشت و افزایش عرضه محصول به بازار از تولیدکنندگان حمایت کند و به مدیریت نوسان‌های بازار کمک کند.
وی ادامه داد: بخش خصوصی نیز برای برنامه‌ریزی تولید و صادرات به سیاست‌های باثبات و قابل پیش‌بینی نیاز دارد؛ از این رو تصمیم‌گیری در این حوزه باید با توجه به شرایط تولید و بازار انجام شود.
این مسئول با تاکید بر ضرورت نگاه یکپارچه به زنجیره تولید تا مصرف افزود: در برنامه‌ریزی محصولات کشاورزی باید وضعیت تولید، منابع آب، میزان تقاضا، ظرفیت‌های نگهداری و فرآوری و مسیرهای بازاریابی و صادرات همزمان در نظر گرفته شود. دسترسی به اطلاعات دقیق‌تر درباره تولید و بازار می‌تواند از بروز نوسان در عرضه و قیمت جلوگیری کند.
سپری همچنین گفت: تولید محصولات در مناطق گرمسیری جنوب کشور با هدف تامین بازار در ماه‌هایی برنامه‌ریزی می‌شود که عرضه محصول کاهش می‌یابد؛ برنامه تولید محصولات فصل پاییز و تابستان نیز در زمان مقرر تدوین می‌شود.
*ضرورت پیوند الگوی کشت، مدیریت آب و توسعه بازار
وی برنامه‌ریزی برای تولید محصولات سبزی و صیفی را نیازمند نگاه جامع به زنجیره تولید تا مصرف دانست و بیان کرد: تدوین برنامه کشت به‌تنهایی کافی نیست و باید میان میزان تولید، منابع آبی در دسترس، نیاز بازار، ظرفیت نگهداری و فرآوری محصولات و امکان صادرات هماهنگی وجود داشته باشد.
وی افزود: هر اندازه اطلاعات مربوط به سطح زیرکشت، میزان تولید، نیاز مصرفی و وضعیت بازار دقیق‌تر باشد، امکان تصمیم‌گیری مناسب‌تر برای تنظیم تولید و جلوگیری از نوسانات شدید بازار افزایش می‌یابد.