در «فرصت گفت‌وگو» با مدیرعامل آبفای استان همدان مطرح شد؛
آب شرب همدان کاملاً استاندارد است
مدیرعامل آبفای استان همدان درخصوص کیفیت آب شرب همدان، تأکید کرد: آبی که در شبکه توزیع همدان جاری است، از نظر کیفیت در بسیاری موارد حتی از آب‌های آشامیدنی بسته‌بندی‌شده موجود در بازار نیز برتر است. اگرچه ممکن است برخی مشترکین نسبت به طعم یا بوی آن گله‌مند باشند، اما از نظر مؤلفه‌های بهداشتی، فیزیکی و شیمیایی، این آب کاملاً استاندارد است.
فرهاد بختیاری با حضور در دفتر تحریریه روزنامه سپهرغرب و شرکت در برنامه «فرصت گفت‌وگو» در تشریح وضعیت تولید و تأمین آب شرب شهر همدان بیان کرد: آب همدان از منابع مختلفی تأمین می‌شود. بخشی از آن از طریق چاه‌ها و منابع زیرزمینی است که سهم آن در گذشته بیشتر بود، اما به‌دلیل خشکسالی‌های مکرر و افت شدید سفره‌های زیرزمینی، آب‌دهی چاه‌ها به شدت کاهش یافته است.
وی افزود: در حال حاضر حدود 300 لیتر در ثانیه از آب مصرفی شهر همدان از طریق چاه‌ها تأمین می‌شود. این در حالی است که مصرف کنونی شهر حدود 1600 تا 1700 لیتر در ثانیه است که این میزان در اوج مصرف تابستان و با روشن شدن کولرها به حدود 2400 لیتر در ثانیه می‌رسد.
وی با اشاره به وضعیت نامطلوب چاه‌ها تصریح کرد: از مجموع چاه‌های موجود، حدود 75 درصد بین صفر تا پنج لیتر در ثانیه آب‌دهی دارند که این موضوع نشان‌دهنده ناپایداری شدید منابع زیرزمینی است؛ بنابراین بخش عمده تأمین آب شهر همدان اکنون بر دوش منابع آب سطحی قرار دارد.
مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب استان همدان درباره منابع آب سطحی توضیح داد: آب سطحی همدان از منابع گوناگونی مانند سد اکباتان، بخشی از حوضه آبی مجاور، و رودخانه‌های اطراف شهر (مرادبیک، کیشین، و عباس‌آباد) تأمین می‌شود. این میزان تأمین که حدود 1700 لیتر در ثانیه است، مربوط به شرایط زمستان است.
بختیاری با اشاره به کاهش شدید ذخایر سد اکباتان، تأکید کرد: خشکسالی‌ها مستقیماً بر منابع آب سطحی اثر گذاشته‌اند. وضعیت ذخیره سد اکباتان نسبت به سال گذشته بسیار وخیم‌تر شده؛ در این مقطع سال گذشته حدود 15 میلیون مترمکعب آب ذخیره داشتیم، اما اکنون این رقم به حدود 9 میلیون مترمکعب رسیده است. این یعنی ما 6 میلیون مترمکعب نسبت به سال گذشته که خود سال نامناسبی بود، عقب هستیم.
وی در ادامه توضیح داد: ظرفیت کل حوزه آبی مجاور حدود 60 میلیون مترمکعب است که متأسفانه حدود 50 میلیون مترمکعب آن «حجم مرده» محسوب می‌شود و تنها حدود 10 میلیون مترمکعب آن قابل استفاده است، این میزان نیز در حال کاهش بوده و به‌زودی به حدود 9 میلیون مترمکعب خواهد رسید.
وی افزود: در حال حاضر، میانگین برداشت ما از سد اکباتان حدود 500 لیتر در ثانیه است که این میزان ثابت نبوده و بسته به شرایط ممکن است 100 لیتر در ثانیه کم یا زیاد شود. علاوه بر این، ما حدود 700 لیتر در ثانیه نیز از خط انتقال حوزه آبی مجاور دریافت می‌کنیم و از محل تخصیص‌های موجود، تقریباً 150 لیتر در ثانیه از منابع رودخانه‌ای برداشت می‌شود.
این مسئول با اشاره به سهم رودخانه‌های اطراف شهر گفت: از رودخانه‌هایی مانند کیشین و مرادبیک و سایر منابع سطحی، بسته به شرایط بین 50 تا 100 لیتر در ثانیه آب دریافت می‌شود؛ بنابراین در حال حاضر بار اصلی تأمین آب شرب شهر همدان به‌طور کامل بر دوش منابع آب سطحی است.
بختیاری تأکید کرد: همین موضوع باعث می‌شود که کاهش بارندگی سریع‌ترین و مستقیم‌ترین اثر خود را بر حجم ذخایر آب سطحی نشان دهد. واقعیت این است که وضعیت منابع آبی همدان خوب نیست البته این مشکل مختص همدان نبوده و بسیاری از شهرهای کشور شرایطی حتی سخت‌تر دارند اما ما موظفیم درباره وضعیت شهر خودمان شفاف صحبت کنیم.
وی با اشاره به عقب‌ماندگی بارشی تصریح کرد: میزان بارندگی امسال هم نسبت به سال گذشته عقب‌تر است و هم نسبت به میانگین بلندمدت بیش از 40 درصد کاهش داریم. این کاهش شدید بارندگی شرایط خاصی را برای تأمین آب شهر همدان ایجاد کرده و باعث شده که امسال دوباره در فهرست شهرهای دارای تنش آبی قرار بگیریم.
مدیرعامل آبفای استان همدان با اشاره به اقدامات درتنش آبی گفت: قرار گرفتن در فهرست شهرهای دارای تنش از این جهت که امکان استفاده از اعتبارات ویژه تنش آبی را برای ما فراهم می‌کند و می‌توانیم پروژه‌هایی را برای عبور از این شرایط تعریف و اجرا کنیم یک فرصت محسوب می‌شود.
بختیاری با اشاره به نقش شرکت آب منطقه‌ای به‌عنوان تأمین‌کننده نهایی گفت: هرچند در بسیاری از مواقع خود شرکت آب و فاضلاب نیز مستقیماً وارد عمل می‌شود. نمونه آن بحران سال 1401 بود که برای مدیریت شرایط حدود 60 حلقه چاه جدید حفاری کردیم بخشی از این چاه‌ها پدافندی و بخشی چاه‌های بهره‌برداری بودند.
وی تأکید کرد که اگر مردم همکاری نکنند، با مشکل مواجه خواهیم شد. ما علاقه‌ای به ایجاد زحمت برای مردم نداریم، اما عدم مدیریت مصرف می‌تواند ما را به شرایطی مشابه سال 1401 بازگرداند. انتقاداتی مانند چرا آب هر شب قطع می‌شود یا چرا زمان قطعی تغییر نمی‌کند، غیرکارشناسی است؛ زیرا اگر امروز مدیریت نکنیم، فردا با بحران بسیار شدیدتری روبرو خواهیم شد.
وی در ادامه با اشاره به اقدامات فنی انجام‌شده گفت: یکی از اقدامات مهم کاهش فشار شبکه در طول روز بوده است. در حال حاضر فشار متوسط شبکه آب شهر همدان حدود 2.2 تا 2.3 اتمسفر است. در برخی نقاط خاص ممکن است فشار بالاتر از 3 اتمسفر باشد که دلیل آن ناقص بودن زون‌بندی و مخازن است و اگر فشار در آن نقاط کاهش یابد بخش بزرگی از شهر با بی‌آبی مواجه می‌شود. با این حال تلاش کرده‌ایم فشار شبکه به‌صورت میانگین در سطحی باشد که هم مصرف کنترل شود و هم مردم دچار مشکل جدی نشوند.
این مقام مسئول افزود: در حال حاضر فشار شبکه در شب‌ها در برخی مناطق تا حدود 0.3 تا 0.6 اتمسفر کاهش می‌یابد. با توجه به توپوگرافی متفاوت شهر، طبیعی است که در برخی طبقات یا مناطق، قطعی آب رخ دهد اما تلاش ما این است که شبکه تخلیه نشود تا دچار خسارت‌های جدی‌تر نشویم.
بختیاری در ادامه با اشاره به حرکت شرکت به سمت هوشمندسازی گفت: مسیر اصلی ما هوشمندسازی شبکه آب است. تاکنون حدود 40 فلومتر (سنجشگر جریان) برای ورودی و خروجی مخازن شهر تهیه و نصب شده تا دقیقاً بدانیم چه مقدار آب وارد و از شهر خارج می‌شود. علاوه بر این، ما فشارسنج‌ها و فشارشکن‌های هوشمند نصب کرده‌ایم؛ در حال حاضر بیش از 45 فشارشکن مجهز به دیتالاگر در شهر فعال هستند که تنظیم فشار مناطق مختلف را به صورت نرم‌افزاری انجام می‌دهند.
وی خاطرنشان کرد: در کنار مدیریت مصرف، برنامه‌های جدیدی برای تأمین آب نیز داریم؛ ازجمله حفر 10 حلقه چاه جدید، اجاره چاه‌های کشاورزی با همکاری فرمانداری و کشاورزان و همچنین طرح معاوضه آب چاه با پساب تصفیه‌خانه فاضلاب همدان. تمام این اقدامات با هدف کاهش فشار بر منابع موجود و عبور از شرایط تنش آبی انجام می‌شود.
مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب استان همدان درباره هزینه واقعی تولید آب شرب در همدان توضیح داد: یکی از مسائلی که کمتر به آن پرداخته می‌شود، قیمت تمام‌شده آب است. در همدان، ما از منابع آبی متنوعی استفاده می‌کنیم که هزینه تولید آب از هر کدام متفاوت است. به عنوان مثال، آبی که از چاه استحصال می‌شود، به دلیل هزینه بالای انرژی پمپاژ و انتقال، بسیار گران‌تر از آب سطحی تمام می‌شود.
بختیاری با اشاره به اینکه برای استفاده از آب حوزه همجوار، هزینه انتقال نیز اضافه می‌شود افزود: بنابراین ما با منابع مختلف و هزینه‌های متفاوت مواجه هستیم؛ اما اگر مجموع این هزینه‌ها را محاسبه کنیم، قیمت تمام‌شده هر مترمکعب آب برای شرکت آب و فاضلاب حدود 9 هزار تومان است.
وی در ادامه تصریح کرد: در مقابل این هزینه‌ها، ما به‌طور متوسط کمتر از هزار تومان بابت هر متر مکعب آب از مردم دریافت می‌کنیم. این مبلغ تنها حدود یک‌نهم هزینه واقعی تولید است. این عدد میانگین است و ممکن است کمی تغییر کند، اما نکته مهم این است که فاصله بین هزینه تمام‌شده تولید و مبلغ دریافتی از مشترکین بسیار زیاد است.
مدیرعامل آبفای استان همدان برای ملموس‌تر شدن این تفاوت هزینه، مثالی ارائه کرد: یک متر مکعب آب برابر با هزار لیتر است. اگر کسی بخواهد همین میزان (هزار لیتر) آب معدنی خریداری کند، باید هشت تا 9 میلیون تومان بپردازد؛ در حالی که همین مقدار آب تصفیه‌شده و باکیفیت شبکه، تنها حدود هزار تومان برای مردم هزینه دارد. این اختلاف فاحش قیمت، ارزش واقعی آب را به خوبی نشان می‌دهد.
بختیاری در ادامه به این نکته اشاره کرد: نکته قابل تأمل این است که هیچ‌کس برای شست‌وشوی ماشین، پارکینگ یا تمیز کردن شیشه‌ها از آب معدنی استفاده نمی‌کند، زیرا برای آن هزینه واقعی پرداخت شده است. متأسفانه، به دلیل ارزان بودن آب شبکه، گاهی شاهد مصرف‌هایی هستیم که از منظر بهره‌وری و مدیریت منابع، اصلاً قابل قبول نیستند.
وی درخصوص کیفیت آب شرب همدان، تأکید کرد: آبی که در شبکه توزیع همدان جاری است، از نظر کیفیت در بسیاری موارد حتی از آب‌های آشامیدنی بسته‌بندی‌شده موجود در بازار نیز برتر است. اگرچه ممکن است برخی مشترکین نسبت به طعم یا بوی آن گله‌مند باشند، اما از نظر مؤلفه‌های بهداشتی، فیزیکی و شیمیایی، این آب کاملاً استاندارد است.
مدیرعامل آبفای استان همدان افزود: کیفیت آب شرب به‌طور مداوم هم توسط آزمایشگاه‌های شرکت آب و فاضلاب و هم توسط دانشگاه علوم پزشکی پایش و آزمایش می‌شود و از نظر بهداشتی هیچ مشکلی وجود ندارد در حالی که برخی آب‌های بسته‌بندی‌شده موجود در بازار نظارت کافی ندارند و حتی نگهداری آن‌ها در معرض تابش مستقیم آفتاب می‌تواند باعث ایجاد مشکلات بهداشتی شود.
بختیاری با اشاره به سرمایه‌گذاری گسترده انجام‌شده در این حوزه گفت: این آب با چنین کیفیتی و با این هزینه بسیار پایین، حاصل سرمایه‌گذاری سنگین دولت در زیرساخت‌هاست اما متأسفانه در بهره‌برداری و مصرف آن‌طور که باید قدر این نعمت دانسته نمی‌شود.
وی با اشاره به نقش فناوری‌های تصفیه آب گفت: در مقاطع مختلف درباره استفاده از فناوری‌هایی مانند ازن‌زنی صحبت شد. این فناوری‌ها می‌توانند در بهبود برخی ویژگی‌های کیفی مؤثر باشند اما باید تأکید کنم که حتی بدون این فناوری‌ها آب شرب همدان از نظر استانداردهای بهداشتی و سلامت، کاملاً ایمن و قابل شرب است.
وی با تشریح دلایل علمی تفاوت طعم آب در منابع مختلف، توضیح داد: تغییر طعم آب ارتباط مستقیمی با تفاوت در حوزه‌های آبریز دارد. آبی که از سد اکباتان تأمین می‌شود، عمدتاً از حوزه‌ای با تشکیلات زمین‌شناسی گرانیتی سرچشمه می‌گیرد. عنصر اصلی گرانیت، سیلیس است که به عنوان یکی از بهترین مواد طبیعی برای تصفیه آب شناخته می‌شود.
مدیرعامل آبفای استان همدان در ادامه افزود: به همین دلیل است که در تمامی تصفیه‌خانه‌ها از فیلترهای شنی که اساس آن‌ها بر پایه سیلیس است، استفاده می‌شود. در بالادست سد اکباتان، این سیلیس به طور طبیعی در مسیر حرکت آب وجود دارد و آب در طول مسیر خود، فرآیند پالایش طبیعی را طی می‌کند.
بختیاری ادامه داد: در مقابل برخی حوزه‌های آبی مجاور که آب از آن‌ها تأمین می‌شود، تشکیلات زمین‌شناسی آهکی دارند. در این مناطق آب در مسیر خود ممکن است کانی‌های محلول مانند آهک و سایر املاح را در خود حل کند و طبیعی است که طعم آن متفاوت شود.
وی تأکید کرد: این تفاوت ناشی از ویژگی‌های طبیعی زمین‌شناسی است نه نقص در تصفیه یا آلودگی آب. مهم این است که پس از فرآیند تصفیه، کیفیت آب در حد استانداردهای شرب قرار دارد که این موضوع به‌طور مستمر پایش می‌شود.
مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب استان همدان با تأکید بر تفاوت ذائقه‌ها در برداشت از طعم آب شرب گفت: اینکه برخی طعم آب را می‌پسندند و برخی نه کاملاً طبیعی است. این موضوع به معنای بد بودن کیفیت آب نیست بلکه نشان‌دهنده تفاوت ذائقه‌هاست.
بختیاری افزود: بنده از وقتی که آب حوزه همجوار وارد مدار شد، کاملاً در جریان شرایط و کیفیت آب بوده‌ام. در منزل نه دستگاه تصفیه آب داریم و نه از آب معدنی استفاده می‌کنیم. از همان ابتدا تا امروز فقط از آب شبکه استفاده کرده‌ایم. برای من قابل قبول نیست که خودم آب بسته‌بندی مصرف کنم اما به مردم بگویم آب شبکه سالم و باکیفیت است.
وی درباره نحوه اختلاط آب حوزه همجوار با سایر منابع توضیح داد: آب حوزه همجوار که وارد همدان می‌شود به‌صورت کاملاً متوازن در دو بخش تقسیم می‌شود. در حال حاضر اگر حدود 700 تا 800 لیتر در ثانیه از آنجا آب دریافت کنیم، حدود 350 لیتر آن به سمت تصفیه‌خانه شهید بهشتی و زون آب سطحی می‌رود و 350 لیتر دیگر وارد محدوده لوناپارک و زون آب زیرزمینی می‌شود.
وی افزود: در مقاطعی تا حدود 1200 لیتر در ثانیه هم آب از حوزه همجوار دریافت می‌کردیم اما به‌دلیل کاهش منابع، این میزان به‌تدریج کاهش یافته و اکنون هر ماه حدود 100 لیتر در ثانیه کمتر می‌شود.
ادامه دارد...
فرهاد بختیاری با حضور در دفتر تحریریه روزنامه سپهرغرب و شرکت در برنامه «فرصت گفت‌وگو» در تشریح وضعیت تولید و تأمین آب شرب شهر همدان بیان کرد: آب همدان از منابع مختلفی تأمین می‌شود. بخشی از آن از طریق چاه‌ها و منابع زیرزمینی است که سهم آن در گذشته بیشتر بود، اما به‌دلیل خشکسالی‌های مکرر و افت شدید سفره‌های زیرزمینی، آب‌دهی چاه‌ها به شدت کاهش یافته است.
وی افزود: در حال حاضر حدود 300 لیتر در ثانیه از آب مصرفی شهر همدان از طریق چاه‌ها تأمین می‌شود. این در حالی است که مصرف کنونی شهر حدود 1600 تا 1700 لیتر در ثانیه است که این میزان در اوج مصرف تابستان و با روشن شدن کولرها به حدود 2400 لیتر در ثانیه می‌رسد.
وی با اشاره به وضعیت نامطلوب چاه‌ها تصریح کرد: از مجموع چاه‌های موجود، حدود 75 درصد بین صفر تا پنج لیتر در ثانیه آب‌دهی دارند که این موضوع نشان‌دهنده ناپایداری شدید منابع زیرزمینی است؛ بنابراین بخش عمده تأمین آب شهر همدان اکنون بر دوش منابع آب سطحی قرار دارد.
مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب استان همدان درباره منابع آب سطحی توضیح داد: آب سطحی همدان از منابع گوناگونی مانند سد اکباتان، بخشی از حوضه آبی مجاور، و رودخانه‌های اطراف شهر (مرادبیک، کیشین، و عباس‌آباد) تأمین می‌شود. این میزان تأمین که حدود 1700 لیتر در ثانیه است، مربوط به شرایط زمستان است.
بختیاری با اشاره به کاهش شدید ذخایر سد اکباتان، تأکید کرد: خشکسالی‌ها مستقیماً بر منابع آب سطحی اثر گذاشته‌اند. وضعیت ذخیره سد اکباتان نسبت به سال گذشته بسیار وخیم‌تر شده؛ در این مقطع سال گذشته حدود 15 میلیون مترمکعب آب ذخیره داشتیم، اما اکنون این رقم به حدود 9 میلیون مترمکعب رسیده است. این یعنی ما 6 میلیون مترمکعب نسبت به سال گذشته که خود سال نامناسبی بود، عقب هستیم.
وی در ادامه توضیح داد: ظرفیت کل حوزه آبی مجاور حدود 60 میلیون مترمکعب است که متأسفانه حدود 50 میلیون مترمکعب آن «حجم مرده» محسوب می‌شود و تنها حدود 10 میلیون مترمکعب آن قابل استفاده است، این میزان نیز در حال کاهش بوده و به‌زودی به حدود 9 میلیون مترمکعب خواهد رسید.
وی افزود: در حال حاضر، میانگین برداشت ما از سد اکباتان حدود 500 لیتر در ثانیه است که این میزان ثابت نبوده و بسته به شرایط ممکن است 100 لیتر در ثانیه کم یا زیاد شود. علاوه بر این، ما حدود 700 لیتر در ثانیه نیز از خط انتقال حوزه آبی مجاور دریافت می‌کنیم و از محل تخصیص‌های موجود، تقریباً 150 لیتر در ثانیه از منابع رودخانه‌ای برداشت می‌شود.
این مسئول با اشاره به سهم رودخانه‌های اطراف شهر گفت: از رودخانه‌هایی مانند کیشین و مرادبیک و سایر منابع سطحی، بسته به شرایط بین 50 تا 100 لیتر در ثانیه آب دریافت می‌شود؛ بنابراین در حال حاضر بار اصلی تأمین آب شرب شهر همدان به‌طور کامل بر دوش منابع آب سطحی است.
بختیاری تأکید کرد: همین موضوع باعث می‌شود که کاهش بارندگی سریع‌ترین و مستقیم‌ترین اثر خود را بر حجم ذخایر آب سطحی نشان دهد. واقعیت این است که وضعیت منابع آبی همدان خوب نیست البته این مشکل مختص همدان نبوده و بسیاری از شهرهای کشور شرایطی حتی سخت‌تر دارند اما ما موظفیم درباره وضعیت شهر خودمان شفاف صحبت کنیم.
وی با اشاره به عقب‌ماندگی بارشی تصریح کرد: میزان بارندگی امسال هم نسبت به سال گذشته عقب‌تر است و هم نسبت به میانگین بلندمدت بیش از 40 درصد کاهش داریم. این کاهش شدید بارندگی شرایط خاصی را برای تأمین آب شهر همدان ایجاد کرده و باعث شده که امسال دوباره در فهرست شهرهای دارای تنش آبی قرار بگیریم.
مدیرعامل آبفای استان همدان با اشاره به اقدامات درتنش آبی گفت: قرار گرفتن در فهرست شهرهای دارای تنش از این جهت که امکان استفاده از اعتبارات ویژه تنش آبی را برای ما فراهم می‌کند و می‌توانیم پروژه‌هایی را برای عبور از این شرایط تعریف و اجرا کنیم یک فرصت محسوب می‌شود.
بختیاری با اشاره به نقش شرکت آب منطقه‌ای به‌عنوان تأمین‌کننده نهایی گفت: هرچند در بسیاری از مواقع خود شرکت آب و فاضلاب نیز مستقیماً وارد عمل می‌شود. نمونه آن بحران سال 1401 بود که برای مدیریت شرایط حدود 60 حلقه چاه جدید حفاری کردیم بخشی از این چاه‌ها پدافندی و بخشی چاه‌های بهره‌برداری بودند.
وی تأکید کرد که اگر مردم همکاری نکنند، با مشکل مواجه خواهیم شد. ما علاقه‌ای به ایجاد زحمت برای مردم نداریم، اما عدم مدیریت مصرف می‌تواند ما را به شرایطی مشابه سال 1401 بازگرداند. انتقاداتی مانند چرا آب هر شب قطع می‌شود یا چرا زمان قطعی تغییر نمی‌کند، غیرکارشناسی است؛ زیرا اگر امروز مدیریت نکنیم، فردا با بحران بسیار شدیدتری روبرو خواهیم شد.
وی در ادامه با اشاره به اقدامات فنی انجام‌شده گفت: یکی از اقدامات مهم کاهش فشار شبکه در طول روز بوده است. در حال حاضر فشار متوسط شبکه آب شهر همدان حدود 2.2 تا 2.3 اتمسفر است. در برخی نقاط خاص ممکن است فشار بالاتر از 3 اتمسفر باشد که دلیل آن ناقص بودن زون‌بندی و مخازن است و اگر فشار در آن نقاط کاهش یابد بخش بزرگی از شهر با بی‌آبی مواجه می‌شود. با این حال تلاش کرده‌ایم فشار شبکه به‌صورت میانگین در سطحی باشد که هم مصرف کنترل شود و هم مردم دچار مشکل جدی نشوند.
این مقام مسئول افزود: در حال حاضر فشار شبکه در شب‌ها در برخی مناطق تا حدود 0.3 تا 0.6 اتمسفر کاهش می‌یابد. با توجه به توپوگرافی متفاوت شهر، طبیعی است که در برخی طبقات یا مناطق، قطعی آب رخ دهد اما تلاش ما این است که شبکه تخلیه نشود تا دچار خسارت‌های جدی‌تر نشویم.
بختیاری در ادامه با اشاره به حرکت شرکت به سمت هوشمندسازی گفت: مسیر اصلی ما هوشمندسازی شبکه آب است. تاکنون حدود 40 فلومتر (سنجشگر جریان) برای ورودی و خروجی مخازن شهر تهیه و نصب شده تا دقیقاً بدانیم چه مقدار آب وارد و از شهر خارج می‌شود. علاوه بر این، ما فشارسنج‌ها و فشارشکن‌های هوشمند نصب کرده‌ایم؛ در حال حاضر بیش از 45 فشارشکن مجهز به دیتالاگر در شهر فعال هستند که تنظیم فشار مناطق مختلف را به صورت نرم‌افزاری انجام می‌دهند.
وی خاطرنشان کرد: در کنار مدیریت مصرف، برنامه‌های جدیدی برای تأمین آب نیز داریم؛ ازجمله حفر 10 حلقه چاه جدید، اجاره چاه‌های کشاورزی با همکاری فرمانداری و کشاورزان و همچنین طرح معاوضه آب چاه با پساب تصفیه‌خانه فاضلاب همدان. تمام این اقدامات با هدف کاهش فشار بر منابع موجود و عبور از شرایط تنش آبی انجام می‌شود.
مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب استان همدان درباره هزینه واقعی تولید آب شرب در همدان توضیح داد: یکی از مسائلی که کمتر به آن پرداخته می‌شود، قیمت تمام‌شده آب است. در همدان، ما از منابع آبی متنوعی استفاده می‌کنیم که هزینه تولید آب از هر کدام متفاوت است. به عنوان مثال، آبی که از چاه استحصال می‌شود، به دلیل هزینه بالای انرژی پمپاژ و انتقال، بسیار گران‌تر از آب سطحی تمام می‌شود.
بختیاری با اشاره به اینکه برای استفاده از آب حوزه همجوار، هزینه انتقال نیز اضافه می‌شود افزود: بنابراین ما با منابع مختلف و هزینه‌های متفاوت مواجه هستیم؛ اما اگر مجموع این هزینه‌ها را محاسبه کنیم، قیمت تمام‌شده هر مترمکعب آب برای شرکت آب و فاضلاب حدود 9 هزار تومان است.
وی در ادامه تصریح کرد: در مقابل این هزینه‌ها، ما به‌طور متوسط کمتر از هزار تومان بابت هر متر مکعب آب از مردم دریافت می‌کنیم. این مبلغ تنها حدود یک‌نهم هزینه واقعی تولید است. این عدد میانگین است و ممکن است کمی تغییر کند، اما نکته مهم این است که فاصله بین هزینه تمام‌شده تولید و مبلغ دریافتی از مشترکین بسیار زیاد است.
مدیرعامل آبفای استان همدان برای ملموس‌تر شدن این تفاوت هزینه، مثالی ارائه کرد: یک متر مکعب آب برابر با هزار لیتر است. اگر کسی بخواهد همین میزان (هزار لیتر) آب معدنی خریداری کند، باید هشت تا 9 میلیون تومان بپردازد؛ در حالی که همین مقدار آب تصفیه‌شده و باکیفیت شبکه، تنها حدود هزار تومان برای مردم هزینه دارد. این اختلاف فاحش قیمت، ارزش واقعی آب را به خوبی نشان می‌دهد.
بختیاری در ادامه به این نکته اشاره کرد: نکته قابل تأمل این است که هیچ‌کس برای شست‌وشوی ماشین، پارکینگ یا تمیز کردن شیشه‌ها از آب معدنی استفاده نمی‌کند، زیرا برای آن هزینه واقعی پرداخت شده است. متأسفانه، به دلیل ارزان بودن آب شبکه، گاهی شاهد مصرف‌هایی هستیم که از منظر بهره‌وری و مدیریت منابع، اصلاً قابل قبول نیستند.
وی درخصوص کیفیت آب شرب همدان، تأکید کرد: آبی که در شبکه توزیع همدان جاری است، از نظر کیفیت در بسیاری موارد حتی از آب‌های آشامیدنی بسته‌بندی‌شده موجود در بازار نیز برتر است. اگرچه ممکن است برخی مشترکین نسبت به طعم یا بوی آن گله‌مند باشند، اما از نظر مؤلفه‌های بهداشتی، فیزیکی و شیمیایی، این آب کاملاً استاندارد است.
مدیرعامل آبفای استان همدان افزود: کیفیت آب شرب به‌طور مداوم هم توسط آزمایشگاه‌های شرکت آب و فاضلاب و هم توسط دانشگاه علوم پزشکی پایش و آزمایش می‌شود و از نظر بهداشتی هیچ مشکلی وجود ندارد در حالی که برخی آب‌های بسته‌بندی‌شده موجود در بازار نظارت کافی ندارند و حتی نگهداری آن‌ها در معرض تابش مستقیم آفتاب می‌تواند باعث ایجاد مشکلات بهداشتی شود.
بختیاری با اشاره به سرمایه‌گذاری گسترده انجام‌شده در این حوزه گفت: این آب با چنین کیفیتی و با این هزینه بسیار پایین، حاصل سرمایه‌گذاری سنگین دولت در زیرساخت‌هاست اما متأسفانه در بهره‌برداری و مصرف آن‌طور که باید قدر این نعمت دانسته نمی‌شود.
وی با اشاره به نقش فناوری‌های تصفیه آب گفت: در مقاطع مختلف درباره استفاده از فناوری‌هایی مانند ازن‌زنی صحبت شد. این فناوری‌ها می‌توانند در بهبود برخی ویژگی‌های کیفی مؤثر باشند اما باید تأکید کنم که حتی بدون این فناوری‌ها آب شرب همدان از نظر استانداردهای بهداشتی و سلامت، کاملاً ایمن و قابل شرب است.
وی با تشریح دلایل علمی تفاوت طعم آب در منابع مختلف، توضیح داد: تغییر طعم آب ارتباط مستقیمی با تفاوت در حوزه‌های آبریز دارد. آبی که از سد اکباتان تأمین می‌شود، عمدتاً از حوزه‌ای با تشکیلات زمین‌شناسی گرانیتی سرچشمه می‌گیرد. عنصر اصلی گرانیت، سیلیس است که به عنوان یکی از بهترین مواد طبیعی برای تصفیه آب شناخته می‌شود.
مدیرعامل آبفای استان همدان در ادامه افزود: به همین دلیل است که در تمامی تصفیه‌خانه‌ها از فیلترهای شنی که اساس آن‌ها بر پایه سیلیس است، استفاده می‌شود. در بالادست سد اکباتان، این سیلیس به طور طبیعی در مسیر حرکت آب وجود دارد و آب در طول مسیر خود، فرآیند پالایش طبیعی را طی می‌کند.
بختیاری ادامه داد: در مقابل برخی حوزه‌های آبی مجاور که آب از آن‌ها تأمین می‌شود، تشکیلات زمین‌شناسی آهکی دارند. در این مناطق آب در مسیر خود ممکن است کانی‌های محلول مانند آهک و سایر املاح را در خود حل کند و طبیعی است که طعم آن متفاوت شود.
وی تأکید کرد: این تفاوت ناشی از ویژگی‌های طبیعی زمین‌شناسی است نه نقص در تصفیه یا آلودگی آب. مهم این است که پس از فرآیند تصفیه، کیفیت آب در حد استانداردهای شرب قرار دارد که این موضوع به‌طور مستمر پایش می‌شود.
مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب استان همدان با تأکید بر تفاوت ذائقه‌ها در برداشت از طعم آب شرب گفت: اینکه برخی طعم آب را می‌پسندند و برخی نه کاملاً طبیعی است. این موضوع به معنای بد بودن کیفیت آب نیست بلکه نشان‌دهنده تفاوت ذائقه‌هاست.
بختیاری افزود: بنده از وقتی که آب حوزه همجوار وارد مدار شد، کاملاً در جریان شرایط و کیفیت آب بوده‌ام. در منزل نه دستگاه تصفیه آب داریم و نه از آب معدنی استفاده می‌کنیم. از همان ابتدا تا امروز فقط از آب شبکه استفاده کرده‌ایم. برای من قابل قبول نیست که خودم آب بسته‌بندی مصرف کنم اما به مردم بگویم آب شبکه سالم و باکیفیت است.
وی درباره نحوه اختلاط آب حوزه همجوار با سایر منابع توضیح داد: آب حوزه همجوار که وارد همدان می‌شود به‌صورت کاملاً متوازن در دو بخش تقسیم می‌شود. در حال حاضر اگر حدود 700 تا 800 لیتر در ثانیه از آنجا آب دریافت کنیم، حدود 350 لیتر آن به سمت تصفیه‌خانه شهید بهشتی و زون آب سطحی می‌رود و 350 لیتر دیگر وارد محدوده لوناپارک و زون آب زیرزمینی می‌شود.
وی افزود: در مقاطعی تا حدود 1200 لیتر در ثانیه هم آب از حوزه همجوار دریافت می‌کردیم اما به‌دلیل کاهش منابع، این میزان به‌تدریج کاهش یافته و اکنون هر ماه حدود 100 لیتر در ثانیه کمتر می‌شود.
ادامه دارد...
ارسال
نظر
*شرایط و مقررات*
کلمه امنیتی را بصورت حروف فارسی وارد
نمایید
بعنوان مثال : پایتخت ارمنستان ؟ ایروان
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین
(فینگیلیش) خودداری نمايید.
توصیه می شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشر
شده، از مثبت یا منفی استفاده فرمایید.
با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای
نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی یابد.