فرمودند: کسانی که بین مردم نمّامی و سخن‌چینی می‌کنند. کسانی که بین دوستان تفرقه و جدایی می‌افکنند.

کسانی که برای انسان‌های پاک و بی‌عیب، عیب‌جویی و عیب‌تراشی می‌کنند. کسانی که اهل عفو و بخشش نبوده و عذر و تقصیر دیگران را نپذیرند.

کسانی که به زیردستان خود ستم کنند. کسانی که خیرشان امیدی نیست و از شرشان ایمنی نباشد.

کسانی که فحاش و بدزبان باشند و دیگران را همیشه و بی‌جهت سبّ و لعن نمایند.ژ

پی‌نوشت: