متن زیر برشی از کتاب «معرفت امام زمان» اثر ابراهیم شفیعی سروستانی است که در ادامه می‌خوانید؛

دسته‬‌ای دیگر از آیاتی که به ظهور امام مهدی (ع) تأویل شده‬‌‏اند، به ویژگی‌ها و صفات آن حضرت و جایگاه ایشان در عالم هستی اشاره دارند. برخی ویژگی‌هایی که در روایات به وجود مقدس امام مهدی (ع) تأویل شده، عبارت است از: غیب عالم هستی؛ آنکه به پیشی گرفتن برای پیروی از او امر شده است؛ رفیق نیکو؛ پاره‏ای از نشانه‌های پروردگار؛ نابود کننده باطل؛ غیب خداوند که مردم به انتظار آن فرا خوانده شده‏‬ اند؛ قرآن عظیم؛ کسی که خود و یارانش سخت نیرومندند؛ سرپرست کسی که مظلومانه کشته شده است؛ حقّی که با آمدنش باطل نابود می‌گردد؛ راه راست؛ آنکه به همراه یاران شایسته‏‬ اش زمین را به ارث می‌برد؛ کسی که خداوند او را به نور خود هدایت کرده است؛ (مضطری) که خداوند را می‌خواند و خداوند نیز او را اجابت می‌کند و گرفتاری‏‬‌اش را برطرف می‌سازد؛ نور پروردگار که زمین را روشن می‌سازد؛ آب روان (گوارا)؛ اختر گردانی که از دیده‌ها نهان شود و از نو درآید؛ یکی از برج‌های آسمان؛ روز روشنی‬ ‏بخش زمین؛ سپیده‬ ‏دم؛ دارای دین پایدار.

*رویدادهای عصر ظهور

برخی آیاتی که به موضوع ظهور امام مهدی (ع) تأویل شده‬ ‏اند، بیانگر رویدادهای عصر ظهور هستند. در اینجا به برخی از آنها اشاره می‌کنیم:

*فرو رفتن عده‌‏ای از کافران در زمین

بر اساس برخی روایات، آیه زیر اشاره به این رویداد دارد: آیا کسانی که تدبیرهای بد می‌اندیشند، ایمن شدند از اینکه خدا آنان را در زمین فرو برد، یا از جایی که حدس نمی‌زنند عذاب بر ایشان بیاید؟

در تفسیر عیاشی از امام محمد باقر (ع) ذیل این آیه شریفه چنین نقل شده است: به درستی که پیمان پیغمبر خدا نزد علی بن الحسین درود خدا بر آن دو باد سپرده شد، سپس به محمد بن علی درود خدا بر آن دو باد رسید و [پس از این] خداوند آنچه را بخواهد انجام می‌دهد، پس همیشه با اینان باش، و چون مردی از ایشان خروج نمود که 300 مرد همراهی‌اش می‌کردند و پرچم رسول خدا (ص) را با خود داشت که به سوی مدینه روان شود، و چون از بیابان «بیدا» بگذرد بگوید: این جای کسانی است که به زمین فرو خواهند شد، و این است آیه‌‏ای که خدای عزوجل فرموده: «آیا کسانی که تدبیرهای بد می‌اندیشند، ایمن شدند از اینکه خدا آنان را در زمین فرو ببرد، یا از جایی که حدس نمی‌زنند، عذاب بر ایشان بیاید؟»

*سختی‌های فراوان پیش از ظهور

بر اساس روایات، در آستانه ظهور امام مهدی (ع) بلایا و حوادث فراوانی گریبان‏‌گیر مردم می‌شود. این بلایا و حوادث که در واقع آزمایش‌های الهی هستند، مؤمنان واقعی را از مدعیان دروغین جدا می‌سازد و مردم را آماده ظهور آن حضرت می‌کند. در برخی روایات، آیه زیر به برخی آزمایش‌های الهی که در مقدمه ظهور واقع می‌شوند، تأویل شده است: ‬ و قطعاً شما را به چیزی از [قبیل] ترس و گرسنگی و کاهشی در اموال و جان‌ها و محصولات می‌آزماییم و مژده ده شکیبایان را.

امام صادق (ع) در روایتی خطاب به محمد بن مسلم، مصادیق هر یک از آزمایش‌های مطرح شده در این آیه را بر می‌شمارند و تصریح می‌کنند که همه این آزمایش‌ها پیش از ظهور امام مهدی (ع) گریبان‏گیر مؤمنان خواهد شد: همانا قبل از ظهور حضرت قائم (ع) نشانه‌هایی است که از سوی خداوند امتحان مؤمنین می‌باشد. عرضه داشتم: آنها چیستند؟ فرمود: خدای عزّ و جلّ فرموده «و البته شما را به چیزی از ترس و گرسنگی و کمبودی از اموال و جان‌ها و ثمرات می‌آزماییم و مژده ده صبرکنندگان را» همان است که فرموده: «و البته شما را می‌آزماییم»؛ یعنی مؤمنین را «به چیزی از ترس» از پادشاهان «[ترس پادشاه]» فلان خاندان در اواخر سلطنتشان، «و گرسنگی»؛ به گرانی نرخ‌هایشان، «و کمبودی از اموال»؛ فساد و تباهی تجارت‌ها و کمی سود آن‌ها «و جان‏‌ها»؛ مرگی زودرس، «و ثمرات»؛ کمی رشد گیاهان (کاهش کشاورزی) و کم شدن برکت میوه‌ها، «و مژده بده صبرکنندگان را» در آن هنگام به خروج قائم (ع).

سپس به من فرمود: ای محمد! این است تأویل آن [همانا خدای عزوجل می‌فرماید]: «و تأویل آن را نمی‌داند جز خداوند و راسخان در علم».