سپهرغرب، گروه ورزشی: عضو تیم ملی جودو می‌گوید: با اینکه در کنار ورزش درس را هم ادامه داده، اما بیکار است و پدرش خرج او را می‌دهد.

احسان بهرامیان‌خیاط اظهار کرد: با حدود 10 سال سابقه عضویت در رده‌های سنی مختلف تیم ملی جودو، عناوینی همچون قهرمانی آسیا، کوراش جهان، چندین نشان بین‌المللی، حضور در مسابقات آسیایی و جهانی مختلف و حضور در بازی‌های آسیای اینچئون را دارم.

وی با اظهار نارضایتی از شرایط کنونی ملی‌پوشان، اضافه کرد: بهترین سال‌های جوانی‌ام را مثل یک سرباز در اردوهای تیم ملی تمرین کردم و زجر کشیدم؛ در این راه خیلی از فرصت‌های زندگی‌ام را از دست دادم و ازلحاظ روحی و جسمی آسیب‌های فراوانی دیدم. حداقل 20 نقطه از بدن من دچار شکستگی و دررفتگی بوده که در آینده و سالخوردگی این مشکلات بیشتر نمایان می‌شود.

بهرامیان‌خیاط اضافه کرد: ازلحاظ روحی همیشه تحت استرس مسابقه بودم و بدتر از آن همیشه برای مسابقات وزن زیادی کم می‌کردم و درحال حاضر دستگاه گوارشم آسیب دیده است.

این ورزشکار لرستانی با بیان آنکه در این راه تجربیات زیادی کسب کرده‌ام، افزود: البته به تجربه اکتفا نکردم و تحصیلات دانشگاهی خودم را تا مقطع کارشناسی ارشد علوم ورزشی دنبال کردم، اما بااین‌حال همچنان بیکار هستم.

وی ادامه داد: حال سوال این است آیا لیاقت آن را ندارم که حتی‌المقدور به‌عنوان یک معلم ساده در سیستم آموزش‌وپرورش یا هر سیستمی که به حوزه تخصصی خودم مربوط می‌شود، پذیرفته شوم؟! دردی که در سینه‌ام است در تمام برادرانم نیز وجود دارد، وقتی شب‌ها به خانه می‌روم، شرمنده می‌شوم، چراکه پدر کارگرم باید نان مرا بدهد!

بهرامیان‌خیاط با بیان اینکه به هر دری زدم نتوانستم کاری برای رفع مشکلات مالی خودم پیدا کنم، تصریح کرد: حتی به‌عنوان کارگر هم قبول نمی‌کنند، چندبار به‌عنوان کارگر ساده و به‌صورت مقطعی کار کردم، اما مشکلات زیادی وجود داشت که نشد و نگذاشتند کارم را ادامه بدهم. اگر بخواهم شغل آزاد برای خودم دست و پا کنم، نیاز به سرمایه دارم که این سرمایه برای من وجود ندارد.

این جودوکار ملی‌پوش تأکید کرد: هیچ جای دنیا با سرباز خودشان این‌گونه رفتار نمی‌کنند، وقتی دست‌های پینه‌بسته پدرم را می‌بینم‌ و اینکه نمی‌توانم به او کمک کنم، گاهی اوقات آرزوی مرگ می‌کنم؛ اما وقتی جوانمردی‌های پهلوانان واقعی را می‌بینم، به خود می‌گویم که حتی اگر از گرسنگی بمیرم، هیچوقت از راه آنان خارج نمی‌شوم.

وی اظهار کرد: این گفت‌وگوی هرشب من با خودم بوده و درد دل یک ورزشکار است که در کنار ورزش درس را هم ادامه داده اما همچنان درآمدی ندارد.

گناه اگرچه نبود اختیار ما حافظ/ تو در طریق ادب باش و گو گناه من است