وجود فضاهای سبز در میان سایر المان‌های شهری از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است زیرا علاوه بر مزایای بی‌شمار خود بر محیط زیست و اقلیم، می‌تواند به ایجاد تعادل شهری و سرزندگی شهروندان منجر شود. در واقع پوشش‌های سبز شهری نه‌تنها به بهبود کیفیت زندگی شهروندان کمک می‌کند، بلکه در حل بحران‌های حاکم بر جهان، تغییرات اقلیمی و آلودگی هوا، بسیار اثربخش است، ضمن این‌که در زیباسازی مناطق شهری نیز نقش مهمی ایفا می‌کند. همه‌روزه بر آگاهی مردم و مدیران از اهمیت فضاهای سبز افزوده می‌شود و همین امر برنامه‌ریزان را به توسعه پوشش‌های گیاهی به روش‌های مختلف شامل دیوارهای سبز، بام‌باغ‌ها، کاشت درختان و توسعه باغ‌های اجتماعی سوق داده است. در ادامه به معرفی شهرهایی از جهان می‌پردازیم که بیشترین فضاهای سبز را در خود جا داده است، ضمن این‌که به نرخ فضای سبز موجود در هر شهر نیز اشاره می‌کنیم.

 اسلو، 68 درصد

اسلو، پایتخت نروژ، با 68 درصد فضای سبز به عنوان سبزترین شهر جهان شناخته شده است که محققان علت اصلی این امر را محصور شدن آن در تپه‌های سبز نسبت داده‌اند. علاوه بر این، وجود رودخانه آکرس الوا به طول 8.2 کیلومتر توسعه فضاهای سبز بی‌شمار را در اطراف آن به دنبال داشته و این در حالی است که برنامه‌ریزان نیز همواره در تلاش هستند به سبز سازی هرچه بیشتر سواحل این رود برای ایجاد مکان‌هایی برای تفریح مردم بپردازند.

گزارش‌ها حاکی از آن است که هر شهروند اهل اسلو در مسافتی کمتر از 10 دقیقه از محل سکونت خود به یک فضای سبز دسترسی دارد که این شرایط به دنبال توسعه چشم‌اندازهای تاکتیکی مدیران برای شهر رقم خورده است. مدیران پایتخت نروژ در سال 2019 ورود تمام خودروهای خصوصی را به مرکز شهر ممنوع کردند که این اقدام به جایگزینی بیش از 700 فضای پارک وسایل نقلیه با پیاده‌راه‌ها، مسیرهای دوچرخه‌سواری و فضاهای سبز منجر شد.

تمرکز بر سه اصل «طبیعت در شهر، شهر مدور و افزایش تعاملات میان مردم» از دیگر مؤلفه‌های مؤثر در توسعه فضاهای سبز اسلو و تبدیل آن به سبزترین شهر جهان به‌شمار می‌رود. برنامه‌ریزان اسلو در نظر دارند به منظور تحقق هدف صفر کربن خود تا سال 2030، تا پایان سال جاری تمام خودروهای سیستم حمل‌ونقل عمومی را با وسایل نقلیه الکتریکی جایگزین کنند.

 وین، 50 درصد

وین، پایتخت اتریش، جایگاه دوم شهرهای سبز جهان را به خود اختصاص داده زیرا بیش از نیمی از مساحت کلی آن را پوشش‌های گیاهی در بر گرفته است. این شهر میزبان بیش از 990 پارک است، ضمن این‌که مردم آن همواره در تلاش هستند فضاهای اطراف خود را از طریق کاشت درختان یا بوته‌ها سبز و به تنوع زیستی شهر کمک کنند. علاوه بر این، 95 هزار درخت دو طرف خیابان‌های سراسر شهر را در خود محصور کرده در حالی که 190 هزار اصله درخت نیز در خانه‌های مسکونی و هزار و 900 درخت در مراکز تجاری در حال رشد است. تعداد جنگل‌های داخل و خارج از وین نیز بیش از 200 هزار مورد ارزیابی شده که البته تعداد آن‌ها نیز به دنبال آگاهی بیشتر مردم از فضاهای سبز دائماً در حال افزایش است.

محققان وجود فضاهای سبز بی‌شمار وین را به تعهد مدیران نسل‌های پی در پی به تاریخچه طراحی سبز شهری نسبت داده و مدعی شده‌اند از زمان احداث «پارک شهر» در سال 1862، برنامه‌ریزان همواره تدابیری برای توسعه فضاهای سبز شهری پیاده کرده و توانسته‌اند نیمی از آن را در پوشش‌های گیاهی محصور کنند. جالب است بدانید که توسعه فضاهای سبز در پایتخت اتریش از سال 2020 و به دنبال آگاهی مدیران از توزیع ناعادلانه فضاهای بز از قوت بیشتری برخوردار شد، زیرا تا این زمان برخی از شهروندان مجبور بودند مسیرهایی طولانی را با خودروها به منظور دسترسی به یک فضای سبز سپری کنند و همین امر به ایجاد فضاهای سبز بیشتر در شهر منجر شد.

 سنگاپور، 46.5 درصد

سنگاپور از سال 1967 به «شهر باغ» شهرت داشته که علت وجود بخش اعظم فضاهای سبز آن به آب و هوای مرطوب و گرمسیری شهر نسبت داده شده است. حدود 47 درصد از شهر را فضاهای سبز در بر گرفته و بیش از 30 درصد آن در سایبان‌های درختی محصور شده است. مدیران سنگاپور همه روزه بر سرمایه‌گذاری‌ها و اقدامات خود برای توسعه حمل‌ونقل پایدار و ایجاد مسیرهای پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری می‌افزایند و در تلاش هستند همزمان از طریق توسعه فضاهای سبز مسیر را برای تحقق طرح سبز سنگاپور تا سال 2030 هموار کنند.

در طرح سبز سنگاپور 2030 بر اهدافی نظیر کاشت بیش از یک میلیون درخت و نصب پنل‌های خورشیدی بی‌شمار بر بام سازه‌های شهر تمرکز شده، ضمن این‌که تدابیری نظیر توسعه شبکه پارک طبیعت، احیای فضاهای طبیعی در مناطق شهری و مدیریت بهتر محیط زندگی حیات وحش از اهمیت بالایی برخوردار شده است.

 سیدنی، 46 درصد

مدیران سیدنی در استرالیا در سال 2021 از طرح خود برای سبز سازی شهر رونمایی کردند و متعهد شدند تا سال 2050 بیش از 40 درصد دیگر شهر را با فضاهای سبز بپوشانند. کاشت درختان و سایر پوشش‌های گیاهی به عنوان بهترین رویکرد برای تحقق این هدف معرفی شده و قرار است سایبان‌های درختی آن‌ها را در کاهش دمای محیط یاری کند. افزایش بام‌های سبز در سراسر شهر، توزیع عادلانه‌تر فضاهای سبز، اجرای رویکرد امتیازبندی مدیران محلی بر مبنای توسعه پوشش‌های گیاهی، آموزش سبز سازی محیط به شهروندان و ترغیب مردم به مشارکت در اجرای فعالیت‌های سبز از مهم‌ترین اهداف برنامه‌ریزان سیدنی برای سبز سازی شهر به‌شمار می‌رود.

 چنگدو، 41 درصد

چنگدو یکی از بزرگ‌ترین شهرهای چین با بیش از 20 میلیون نفر جمعیت محسوب می‌شود که مدیران آن همواره متعهد به توسعه فضاهای سبز شهری بوده‌اند. امروزه حدود 41 درصد از شهر را فضاهای سبز در بر گرفته و این در حالی است که برنامه‌ریزان در سال 2018 از افزایش چشمگیر پوشش‌های گیاهی در سال‌های آینده نیز خبر دادند.توسعه یک سیستم بسیار بزرگ از پارک‌های متصل به هم و مسیرهای سبز از مهم‌ترین رویکردهای برنامه‌ریزان چنگدو بوده است که در آینده نزدیک به ایجاد «شهری در یک پارک» منجر خواهد شد. اقدامات اولیه برای اجرای این طرح آغاز شده است که برنامه‌ریزان از توسعه آن تا 120 کیلومتر خبر داده و مدعی شده‌اند یکی از بزرگ‌ترین پارک‌های جهان را در چنگدو احداث خواهند کرد. پروژه Tianfu Greenway از دیگر طرح‌های سبز چنگدو محسوب می‌شود که به توسعه مسیرهایی برای دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی به طول 17 هزار کیلومتر و پیوند کاربران آن‌ها به پارک‌های اصلی شهر را به دنبال داشته است.