کوی قاسمآباد منتظر مدیرانی دلسوز برای رهایی از گرداب مشکلات
سالها قاسمآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان همدان بود و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، 8125 نفر به عنوان روستایی در آن زندگی میکردند با بیش از 300 قنات که معروفترین و عریضترین آنها قنات همنام روستا با طول 3000 متر و عرض13 متر، است و گردشگران زیادی برای بازدید از این قناتموزه قدیمی به این روستا سفر میکنند. اما چند سالی است که این روستا و سه روستای دیگر بخشی از همدان شدهاند در زمان الحاق این روستاها افراد و گروههای مختلف نظرات گوناگونی را مطرح میکردند و برخی موافق یا مخالف بودند مخالفان از هدررفت فرصت ثبت جهانی قنات قاسمآباد نگران بودند
به هر روی با مصوبه هیئت وزیران در نشست بیست و سوم تیرماه سال 98 به پیشنهاد وزارت کشور الحاق روستاهای «حسن آباد شورین»، «علی آباد پشت شهر »و «قاسم آباد» از بخش مرکزی شهرستان همدان و مزرعهها و مکانهای تابع آنها به شهر همدان انجام شد. در این مصوبه به مدیریت شهری تاکیدشده در راستای اجرای عدالتاجتماعی، خدماتی نظیر صدور پروانه ساختمانی، جمعآوری زباله، بهسازی، جدولگذاری و احداث پارک به اهالی این مناطق ارائه شود.
در طول این قریب به 5 سال اهالی قاسمآباد کم کم از قالب روستایی به سمت شهری شدن حرکت کردند. مزرعه و زمینهای کشاورزی خود را تغییر کاربری داده و درختان را قطع کرده و در زمینها به جای درخت، خانههای چند طبقه بنا و برپا میکنند.در واقع قاسمآباد از یک واحد اجتماعی تولیدی و مستقل به یک بخش از شهر و خدماتپذیر تبدیل شده است
در حالحاضر منطقه قاسمآباد با مشکلاتی اعم از نابهسامانی قناتها، ضعف خدمات شهری مثل نابهسامانی پیادهروها، سنگفرش، آسفالت خیابانها و کوچهها، کمبود فضای سبز با تعریف شهری،، تردد و افزایش تعداد معتادن، دزدی و سرقت اموال، افزایش محلهای خرید و فروش ضایعات، مالیات، رسیدگی مسئولان به مسائل مردم افزایش مشکلات اجتماعی دست به گریبان است.
آنقدر هُرم آتش مشکلات در این منطقه آنقدر زیاد بوده و هست که نماینده ولی فقیه آبان 1400 به همراه مسئولان بازدید میدانی از این منطقه که اکنون کوی قاسم آباد نامیده میشود داشت بر ضرورت رسیدگی به مشکلات تاکید کرد به ویژه مشکل فاضلاب و رودخانه متعفنی که از وسط این منطقه میگذرد باید سریعتر تعیین تکلیف شود
برای بررسی وضعیت موجود با تعدادی از اهالی روستا صحبت کردیم که در ادامه ارائه شده است
یکی از اهالی روستای قاسمآباد در پاسخ به این سوال که پس از الحاق به شهر در این منطقه چه خدماتی ارائه شده است گفت: مسئولان در مدتی که الحاق را پیگیری میکردند درباره نقاط قوت این امر درصورت تحقق بسیار میگفتند اما اکنون کمترین توجه را به ما دارند.
وی در ادامه با اشاره به برخی دلائل الحاق گفت: مدیریت ساختوسازهای غیرقانونی از جمله این دلائل بود اما اگر اکنون هر سه روستای الحاقشده را بررسی کنید خواهید دید وضعیت بدتر شده است.
این معتمد روستا با اشاره به ساختوسازهای غیر قانونی در زمینهای کشاورزی افزود: با یک بررسی کوتاه، بلایی که در این سه سال بر سر این منطقه آمده، کاملا مشهود است.
وی با اشاره به اینکه مسئولان مدعی بودند شهرداری بعد از الحاق بیشتر رسیدگی خواهد کرد اظهارکرد: در حال حاضر دست عدهای خاص در کاربریهای مختلف برای ساخت و ساز باز است.
وی در ادامه به پروژه احیای قنات قاسمآباد اشاره کرد و افزود: قبل از الحاق دهیاری و شورا تلاش کردند قنات روستا به یک جاذبه گردشگری تبدیل و نخستین قناتموزه تاسیس شود اما با الحاق کل پروژه مختومه شد و دیگر میراث فرهنگی هم کاری انجام نداد.
او با اشاره به پرونده ثبت قنات قاسمآباد در مجموعه قنوات ایران گفت: این یک فرصت در سطح بینالمللی بود تا این قنات جهانی شود که 70درصد مطالعات آن نیز پیش رفت اما مسکوت ماند.
این معتمد روستا در ادامه با اشاره به گران بودن عوارض شهری که اهالی قاسمآباد پرداخت میکنند خاطرنشان کرد: اگر عوارضی که اهالی روستای شورین که همزمان با ما قرار بود ملحق به شهر شود اما نشد به دهیاری پرداخت میکنند با عوارضی که ما به شهرداری همدان میدهیم و خدمات ارائه شده مقایسه کنید متوجه تفاوت خدمات میشوید ما برای نظافت معابر باید مکرر به شهرداری مراجعه کنیم.
وی در ادامه با اشاره به اینکه دهیاری از محل دریافت عوارض، زمین والیبال ساحلی ایجاد کرد و یا برای برنامههای فرهنگی هزینه میکرد اما اکنون شهرداری خدماتی مناسبی ارائه نمیدهد اظهارکرد: ما قبلا به راحتی با دهیاری کارهای اداری را پیگیری میکردیم اما اکنون برای کوچکترین کاری هم باید هزینه مضاعف بدهیم هم زمان بسیاری درگیر کاغذبازی باشیم.
یکی دیگر از اهالی روستای قاسمآباد با اشاره به مشکل تردد اهالی از بلوار آیت الله خمینی(ره) به خاطر تردد ماشینهای سنگین گفت: اهالی روستا و اعضای شورا پیگیری کردند که یک پل عابر پیاده نصب شود اما بعد از الحاق در نگهداری از پل کوتاهی به عمل آمده و الان تقریبا پل بلااستفاده رها شده است.
این معتمد محل در ادامه با اشاره به سرقت رفتن قطعات پل عابر پیاده گفت: هیچ نظارتی و نگهداری بر این پل وجود ندارد.
او با اشاره به تردد آزاردهنده معتادان و تجمع آنها در باغات اطراف، مصرف و توزیع مواد مخدر بدون هیچ ترس و واهمهای از سوی معتادان و خردهفروشان گفت: جولان معتادان در کوچهها موجب اختلال در زندگی و عدم وجود آرامش و آسایش مردم شده است.
این شهروند همدانی خاطرنشان کرد: وقتی قاسم آباد روستا بود بهتر میتوانستیم امنیت خانواده خود را تامین کنیم شبهنگام تردد در محل و باغات امنیت ندارد و امکان خفتگیری و سرقت اموال وجود دارد.
او با اشاره به فعالیت ضایعاتیها در این منطقه افزود: یکی از مشکلات کوی قاسم آباد فعالیت این افراد است
یکی از بانوان ساکن کوی قاسم آباد نیز با اشاره به مشکل فاضلاب این منطقه گفت: چون سیستم دفع فاضلاب وجود ندارد عدم تخلیه چاههای فاضلاب به یک معضل تبدیل شده است.
وی در ادامه افزود: علاوه بر بوی مشمئزکننده چاههای تخلیه نشده رودخانهای که از وسط این منطقه میگذرد نیز بسیار آلوده و متعفن است که شهرداری و آب و فاضلاب هیچ کاری برای ساماندهی آن نمیکنند
این بانوی همدانی که صاحب چهار فرزند است از اتراق معتادان در این منطقه بسیار شاکی بوده و گفت: کوی قاسمآباد پاتوق معتادان و خردهفروشان شده و در هر کوچهای راحت حضور دارند و مصرف میکنند.
وی در ادامه به نصب سطل زباله و انجام آسفالت برخی معابر اشاره کرد و افزود: آب و فاضلاب نمیگذارد کوچه ما را آسفالت کنند حتی قبول کردیم خومان هزینه کنیم اما همچنان کاری نکردهآند.
با توجه به وضعیت حاکم برکوی قاسمآباد با فرماندار همدان در اینباره گفتوگو کردیم که قول داد تا دو هفته آتی در قالب برنامه مسجدخدمتمحور به کوی قاسم آباد رفته و پای سخنان اهالی بنشیند.
از آنچه گفته شد چنین برمیآید که بحث الحاق این سهروستا نیز از همان دردی رنج میبرد که بسیاری از پروژههای دیگر، اینکه مسئولان فقط به دنبال اجرای برنامهها در بازه زمانی مدیریت خود هستند و کمترین توجهی به تبعات و پیامدهای آن ندارند یک معضل بزرگ مدیریتی است که پیامدهای غیر قابل انکار آن را باید مردم و عموما بخش آسیبپذیر جامعه تحمل نمایند برای بسیاری از مدیران پایش و پیشگیری از تبعات تصمیمها و برنامهها بر زندگی مردم اصلا معنایی ندارد که اگر چنین بود مردم کوی قاسمآباد الان نباید اینگونه مستاصل و در این وضعیت نابهسامان روزگار بگذرانند.
کدام یک از مدیران شهری و استانی دردناکی زندگی در این منطقه به ذهنشان خطور میکند؟ آیا این مردم حق ندارند هوایی که استشمام میکنند همراه با بوی مشمئزکننده نباشد؟ آیا حق شهروندی نیست که کودکانشان در فضایی امن و با کمترین میزان آسیب اجتماعی رشد کنند؟ طی این 5 سال چه کدام مسئول پای کار این مردم بوده است؟